ਸਵੇਰ ਦਾ ਵੇਲਾ ਹੋਣਾ
ਜਹਾਨ ਨੇ ਸੱਦਿਆ ਸੀ
ਤੇ ਮੈਂ ਇਕ ਕਾਇਨਾਤ ਨੂੰ
ਕਿੰਜ ਹੋ ਗਏ ਇਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਰਾਹ ਇਕ
ਉਡਾਣਾਂ ਅਰਸ਼ ਵਰਗੀਆਂ
ਕਿੱਥੇ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ
ਫੁੱਲ ਬਣੇ ਕਿੰਜ ਅੰਗ
ਕਿੱਧਰੋਂ ਆਈਆਂ ਮਹਿਕਾਂ
ਕਿਹਨੇ ਦਰ ਬੂਹੇ ਸਜਾਏ
ਚੰਨ ਨੇ ਡੋਲ੍ਹੀਆਂ ਕਦ ਸੁਗੰਧੀਆਂ
ਸਰਾ੍ਹਣੇ ਸੁੱਤੀਆਂ ਆ ਕਦ ਰਿਸ਼ਮਾਂ
ਅੰਗ ਅੰਗ ਕਿਸ ਸੱਦੀਆਂ ਤਰੰਗਾਂ ਨਗਮੇਂ
ਰੌਸ਼ਨੀ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਕਦ ਸੂਰਜ
ਛੱਤ ਤੇ ਚੰਦ ਰਿਹਾ ਬੈਠਾ ਫ਼ੜ੍ਹ ਤਾਰੇ
ਵਟਣਾ ਮਲ ਦੁਪਹਿਰ ਇਕ ਆਈ
ਗੀਤ ਮਹਿਕਣ ਮਹਿੰਦੀ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿਚ ਸਾਰੇ
ਨੱਥ ਕੋਕੇ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾ ਜਾਵੇ ਝੱਲੀ
ਕਲੀਰਿਆਂ ਦੀ ਛਣਕਾਰ
ਕੰਨੀਂ ਜਗਣ ਤਾਰੇ ਦਿਨ ਦੇ ਸੁੱਤੇ
ਕਿੰਜ ਰਾਤ ਇੱਕਮਿਕ ਹੋਈ
ਧੁੱਪਾਂ ਦਾ ਹੀ ਹੋ ਗਿਆ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ
ਸੂਰਜ ਕਿੰਜ ਖ਼ੁਰ ਗਿਆ ਬਲ਼ਦਾ ਬਲ਼ਦਾ
ਧਰਤੀ ਕਿੰਜ ਪੀ ਗਈ ਸਾਗਰ
ਸਾਹਾਂ 'ਚ ਸਾਹ ਤੁਰ ਪਏ
ਚੀਸਾਂ ਕਿੰਜ ਗੁਆਚ ਗਈਆਂ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੀਆਂ
ਪਹਿਲੀ ਰਾਤ ਤੇ ਦਿਨ
ਕਿੰਜ ਧੁਰ ਤੱਕ ਸਮਾ ਗਏ ਇਕ ਦੂਜੇ 'ਚ
ਰਾਤ ਨਾ ਸੁੱਤੀ ਤਰੰਗਾਂ ਨਾ ਥੱਕੀਆਂ
ਉਨੀਂਦਰਾ ਦਿਨ ਚੜ੍ਹਿਆ ਅੰਬਰ 'ਤੋਂ
ਤੁਰ ਪਈ ਦੁਨੀਆਂ ਏਦਾਂ ਹੋਰ
ਰਿਮਝਿਮ ਬਿਨ ਘਟਾ ਬਣ ਆਈ
ਹਵਾ ਵਿਚ ਚੁੱਪ ਰਾਤ ਦਾ ਸ਼ੋਰ
ਨੱਚੇ ਸਾਵਣ ਨੱਚੇ ਮੋਰ
ਮਹਿਕਾਂ ਪੱਲੇ ਜ਼ੁਲਫ਼ੀਂ ਚਾਅ
ਬਣਿਆ ਇਸ਼ਕ ਹੁਸਨ ਦਾ ਰਾਹ
