ਮੁੱਕ ਗਈਆਂ ਜ਼ਮੀਰਾਂ ਇਥੇ, ਬਸ ਦਿਖਾਵਿਆਂ ਦਾ ਤੂਫ਼ਾਨ ਹੈ,
ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੋ ਮੈਂ ਕਿੰਝ ਆਖਾਂ ਅੱਜ ਵੀ ਮੇਰਾ ਦੇਸ਼ ਮਹਾਨ ਹੈ।
ਦੇਸ਼ ਤਾਂ ਬਣਦਾ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਇਥੇ ਲੋਕੀ ਚਲਦੇ ਨੋਟਾਂ ਨਾਲ,
ਅੱਜ ਵਿਕਾਊ ਹਰ ਇਨਸਾਨ ਹੈ,
ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੋ ਮੈਂ ਕਿੰਝ ਆਖਾਂ ਅੱਜ ਵੀ ਮੇਰਾ ਦੇਸ਼ ਮਹਾਨ ਹੈ।
ਮੁੱਢ ਤੋਂ ਹੀ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਯਾਰਾ ਮਰਦਾਂ ਵਿਚ ਬੋਲਣ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ,
ਕਿਉਂ ਸਤੀ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਸੀਤਾ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਫਰੋਲਣ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ।
ਇਕ ਦ੍ਰੋਪਤੀ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਖਾਤਿਰ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵੀ,
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੌੜ ਕੇ ਆਣ ਖਲੋ ਗਏ ਸੀ,
ਪਰ ਆਪਣੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਲਦੀ ਚਾਰ ਸਾਲ ਦੀ ਬੱਚੀ ਵਾਰੀ,
ਭਗਵਾਨ ਕਿਥੇ ਜਾਕੇ ਸੌਂ ਗਏ ਸੀ ।
ਕੀ ਇਸ ਪਿੱਛੇ ਰਾਜ਼ ਹੈ ਲੁਕਿਆ, ਕਿਓਂ ਖੋਲ੍ਹਣ ਦਿੰਦੇ ਨੀ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ,
ਵਹਿਮਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁੰਝਲਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁੱਢ ਤੋਂ ਫਸਾਇਆ ਇਹਨਾਂ ਸਮਾਜ ਨੂੰ।
ਮੁੱਕ ਗਈਆਂ ਜ਼ਮੀਰਾਂ ਬੱਸ ਦਿਖਾਵਿਆਂ ਦਾ ਤੂਫਾਨ ਹੈ,
ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੋ ਮੈਂ ਕਿੰਝ ਆਖਾਂ, ਅੱਜ ਵੀ ਮੇਰਾ ਦੇਸ ਮਹਾਨ ਹੈ।
ਆਪਣੇ ਪੁੱਤ ਦੇ ਸਾਹਾਂ ਖਾਤਿਰ ਹਾਥੀ ਦਾ ਸਿਰ ਸੀ ਕੱਟ ਆਏ,
ਕੀ ਗੁਨਾਹ ਸੀ ਉਸ ਬਚੜੇ ਦਾ ਜਿਹਨੂੰ ਸੁੱਤੇ ਪਏ ਨੂੰ ਵਢਾ ਆਏ
ਇਹੋ ਕਸੂਰ ਬਸ ਮਾਂ ਦਾ ਸੀ ਕੇ ਸੁੱਤਿਆਂ ਪੁੱਤ ਤੋਂ ਪਿੱਠ ਹੋਈ,
ਪਿੱਠ ਪਿੱਛੇ ਫਿਰ ਵਾਰ ਜੋ ਕੀਤਾ, ਇਹ ਕੈਸੀ ਜਿੱਤ ਹੋਈ।
ਪਰ ਮੁੱਢ ਤੋਂ ਲੈਕੇ ਅੱਜ ਤਕ ਇਥੇ ਗਰੀਬ ਹੀ ਮਰਦਾ ਆਉਂਦਾ ਏ,
ਓਹਦੀ ਜੈ ਜੈ ਕਾਰ ਹੁੰਦੀ, ਜਿਹੜਾ ਜ਼ੋਰ ਵਖਾਉਂਦਾ ਏ।
ਸੱਚ ਝੂਠ ਹੁਣ ਕੋਈ ਨਾ ਵੇਖੇ, ਰਾਜਨਾ ਪੈਸਾ ਇਕ ਈਮਾਨ ਹੈ।
ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੋ ਮੈਂ ਕਿੰਝ ਆਖਾਂ, ਅੱਜ ਵੀ ਮੇਰਾ ਦੇਸ਼ ਮਹਾਨ ਹੈ।
ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਕੇ ਰੱਖਤਾ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਨੂੰ,
ਕਿਉਂ ਸੜਕਾਂ ਉੱਤੇ ਰੋਲ ਦਿੱਤਾ ਗੁਰੂਆਂ ਦੀ ਗੁਰਬਾਣੀ ਨੂੰ।
ਬਾਬੇ ਨਾਨਕ ਦੀਆਂ ਦੱਸੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਭੁੱਲ ਗਏ,
ਪਾਖੰਡਾਂ ਦੀ ਅੱਜ ਭੇਡ ਚਾਲ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹੇ ਲਿਖੇ ਵੀ ਰੁਲ ਗਏ।
ਰਾਜਨ ਯਾਰਾ ਕਿਉਂ ਤੂੰ ਸੋਚੇਂ, ਇਹ ਸਿਆਸਤਾਂ ਦਾ ਕੁਰਲਾਮ ਹੈ,
ਕਿਸੇ ਦਾ ਦੁਖ ਇਹ ਕੀ ਜਾਨਣ ਬਸ ਕੁਰਸੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਜਾਨ ਹੈ,
ਮੁੱਕ ਗਈਆਂ ਜ਼ਮੀਰਾਂ ਅਜ ਵਿਕਾਊ ਹਰ ਇਨਸਾਨ ਹੈ,
ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੋ ਮੈਂ ਕਿੰਝ ਆਖਾਂ ਅੱਜ ਵੀ ਮੇਰਾ ਦੇਸ਼ ਮਹਾਨ ਹੈ।
