ਤੀਲ੍ਹਾ ਤੀਲ੍ਹਾ ਮੂੰਹ ਵਿਚ ਪਾਇਆ,
ਚਿੜੀ ਆਲ੍ਹਣਾ ਖੂਬ ਸਜਾਇਆ।
ਫਿਰ ਉਸ ਵਿਚ ਦੋ ਦਿੱਤੇ ਆਂਡੇ,
ਚਿੜਾ ਵਿਚਾਰਾ ਮਾਂਜੇ ਭਾਂਡੇ।
ਤੀਲ੍ਹੇ ਹੇਠਾਂ ਡਿਗਦੇ ਰਹਿੰਦੇ,
ਅੰਮੀ ਜੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਕਹਿੰਦੇ-
'ਪਾਉਣ ਪਖੇਰੂ ਡਾਢਾ ਗੰਦ।
ਕਰੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਆਉਣਾ ਬੰਦ।'
ਅੰਮੀ ਅੱਗੇ ਤਰਲਾ ਪਾਇਆ,
ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਸਾਂ ਮਨਾਇਆ।
ਆਂਡਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲੇ ਬੱਚੇ,
ਚੀਂ-ਚੀਂ ਸੁਣ ਕੇ ਦੋਸਤ ਨੱਚੇ।
ਘਰ ਵਿਚ ਚੰਗੀ ਰੌਣਕ ਹੋ ਗਈ,
ਫਿਰ ਬੋਟਾਂ ਨਾਲ ਚਿੜੀ ਔਹ ਗਈ।
