ਬੇੜੀ ਵਿਚ ਅਸੀਂ ਬੈਠੇ ਸਾਂ ਕਈ ਜਣੇ
ਕੁਝ ਐਸੇ ਸਨ ਬਾਦਬਾਨ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤਣੇ
ਦੂਜੇ ਰਲ ਕੇ ਭਾਰੇ ਚੱਪੂ ਮਾਰ ਰਹੇ
ਹਿੰਮਤ ਦੇ ਬਲ ਬੂਤੇ ਬੇੜੀ ਤਾਰ ਰਹੇ
ਅਕਲਾਂ ਵਾਲਾ ਖੇਵਟ ਉਸ ਦੀ ਇਕ ਲਗਨ
ਭਾਰੀ ਬੇੜੀ ਠੇਹਲੀ ਜਾਵੇ ਚੁਪ ਮਗਨ
ਮੈਂ ਤਾਂ ਬੇਪਰਵਾਹ, ਕਦੇ ਗ਼ਮ ਖਾਂਦਾ ਸਾਂ
ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਗੀਤ ਸੁਣਾਈ ਜਾਂਦਾ ਸਾਂ
ਤਾਂਹੀਓਂ ਇਕ ਭਿਆਨਕ ਝੱਖੜ ਝੁੱਲ ਪਿਆ
ਰੋਹ ਵਿਚ ਆਇਆ ਸਾਗਰ ਆਪਾ ਭੁੱਲ ਗਿਆ
ਖੇਵਟ ਤੇ ਦੂਜੇ ਤਾਂ ਬਸ ਹੁਣ ਗੱਲਾਂ ਨੇ
ਮੈਨੂੰ ਸੁੱਟਿਆ ਚੁੱਕ ਕੇ ਕੰਢੇ ਛੱਲਾਂ ਨੇ
ਰਮਜ਼ ਭਰੇ ਗੀਤਾਂ ਦਾ ਗਾਇਕ ਦੀਵਾਨਾ
ਉਹੀ ਪੁਰਾਣੇ ਗੀਤ ਤਰਾਨੇ ਮਸਤਾਨਾ
ਪੱਥਰਾਂ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਧੁੱਪੇ ਗਾਂਦਾ ਹਾਂ
ਆਪਣੇ ਗਿੱਲੇ ਕਪੜੇ ਪਿਆ ਸੁਕਾਂਦਾ ਹਾਂ ।
