ਮੈਂ ਚਲਿਆ ਆਸ਼ਕਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇਸ਼, ਜਿੱਥੇ ਘਰ ਨੇ ਕਬਰਾਂ ਦੇ।
ਦਿਨ 'ਚ ਵੀ ਚੰਦ ਚੜ੍ਹਦਾ ਉੱਥੇ, ਟੁੱਟੇ ਤਾਰੇ ਨੇ ਅੰਬਰਾਂ ਦੇ।
ਮਰ ਗਏ ਨੇ ਗੀਤ ਮੇਰੇ, ਆ ਕੇ ਕੁਝ ਸਾਹ ਦੇ ਜਾ।
ਸੱਚੇ ਆਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਾਲਾ, ਟੁੱਟਿਆ ਮੈਨੂੰ ਰਾਹ ਦੇ ਜਾ।
ਮੁਲਾਕਾਤ ਹੋਈ ਜਦ ਰੱਬ ਨਾਲ, ਸੱਚੇ ਇਸ਼ਕ ਦਾ ਸੱਚ ਪਤਾ ਲੱਗਾ।
ਕੋਈ ਹੋਰ ਹੀ ਮਤਲਬ ਕੱਢ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਆਸ਼ਕਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇਸ਼ ਆ ਪਤਾ ਲੱਗਾ।
ਇੱਥੇ ਪੀੜਾਂ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਮਿਲਣ, ਨੀਰ ਵੱਗਦੇ ਇੱਥੇ ਹੰਝੂਆਂ ਦੇ।
ਹਿਜਰਾਂ ਦੇ ਸਿਰਹਾਣੇ ਸੌਂ ਜਾਂਦੇ, ਬਿਸਤਰ ਲਗਦੇ ਇੱਥੇ ਖੰਜਰਾਂ ਦੇ।
ਇੱਥੇ ਮੰਦਰ ਨੇ ਮਹਿਬੂਬ ਦੇ, ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਚੜ੍ਹਦਾ ਇੱਥੇ ਅੱਥਰੂਆਂ ਦਾ।
ਲੰਗਰ ਲੱਗਦੇ ਇੱਥੇ ਯਾਦਾਂ ਦੇ, ਪੀਣ ਨੂੰ ਜਾਮ ਮਿਲਦਾ ਇੱਥੇ ਅੱਥਰੂਆਂ ਦਾ।
ਇੱਥੇ ਸੋਚ ਦੇ ਵਿੱਚ ਨਾ ਖ਼ੁਦਗਰਜ਼ੀ, ਸ਼ੈਰੀ ਮਿਲਦਾ ਰੱਬ ਇੱਥੇ ਪੱਥਰਾਂ 'ਚ।
ਹਾਲ ਆਸ਼ਕਾਂ ਦਾ ਨਾ ਬਿਆਨ ਹੋਵੇ, ਆਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਕਿੰਝ ਕਰਾਂ ਸਤਰਾਂ 'ਚ।
