ਪਿੰਡੇ 'ਚੋਂ ਅੱਗ ਜੰਮੀ
ਤਾਂ ਪਥਰ ਵੀ ਕੰਬਿਆ ਤੇ ਸਿਲਾ ਵੀ ਕੰਬੀ
ਫੇਰ ਪਿੰਡ ਦੀ ਅੱਗ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਝੋਲੀ ਵਿਚ ਪਾਈ
ਤੇ ਧੂੰਏਂ ਦੀ ਗੁੜ੍ਹਤੀ, ਅੱਗ ਨੂੰ ਚਟਾਈ
ਹੱਸੇ ਤਾ ਹੱਸੇ, ਇਕ ਪੌਣਾਂ ਦੀ ਦਾਈ
ਰੋਵੇਂ ਤਾ ਰੋਵੇਂ, ਜਿਹਨੇ ਕੁਖ ਵਿਚੋਂ ਜਾਈ
ਪਥਰਾਂ ਦੀ ਝੋਲੀ ਅੱਗ ਨਾ ਖੇਡੇ
ਪਥਰਾਂ ਦੇ ਦੁਖ ਹੁੰਦੇ ਪਥਰਾਂ ਜੇਡੇ
ਪਥਰਾਂ ਦੀ ਜੀਭੇ ਪਥਰਾਂ ਦੇ ਛਾਲੇ
ਅਸੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਹਵਾਲੇ, ਤੂੰ ਪੌਣਾਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ। ..
