ਅੱਖੀਆਂ ਬਾਜ਼ ਤੇ ਦਿਲ ਮੁਰਗ਼ਾਬੀ, ਪਈ ਵੰਞ ਦਸਤ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਦੇ।
ਇਸ਼ਕ ਸਾਰਾ ਇਤਫ਼ਾਕੀ ਹੋਂਦਾ, ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਇਖ਼ਤਿਆਰੀ ਦੇ।
ਜੁੱਰੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੂੰ ਚੰਗੁਲ ਮਾਰਿਆ, ਖਿਆਲ ਗਏ ਖੁੱਦਦਾਰੀ ਦੇ।
ਫੜਕਣ ਉਹ ਮੂਲ ਨ ਛੱਡਦੀਆਂ, ਮੂੰਹਨ ਪਈਆਂ ਵੰਞ ਮਾਰੀ ਦੇ।
ਕਲ ਤੈਂ ਕੂੰ ਆਪੇ ਪੌਸੀ, ਮਾਰਿਓਸੁ ਹੁਸਨ ਹਜ਼ਾਰੀ ਦੇ।
ਸਾਂਗਾ ਛੋੜ ਸੱਚੂ ਸਿਰ ਸੁਟਣਾ, ਸੌਦੇ ਨਹੀਂ ਬਜ਼ਾਰੀ ਦੇ।
