ਅੱਕ ਵਰਗੇ ਅੱਤ ਕੌੜੇ ਕੋਲੋਂ, ਬੋਲ ਰਸੀਲੇ ਮੰਗਾਂ ।
ਜਿੰਦ ਲਬਾਂ ਤੇ ਆਈ ਫਿਰ ਵੀ, ਜੀਣ ਦੇ ਹੀਲੇ ਮੰਗਾਂ ।
ਮੈਂ ਸਾਂ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਤਾਰੂ, ਪਰ ਹੁਣ ਹਾਲਤ ਦੇਖੋ,
ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਬਚਾਵਨ ਖ਼ਾਤਰ, ਹੜ੍ਹ ਤੋਂ ਤੀਲੇ ਮੰਗਾਂ ।
ਸੁੱਖ ਤੇ ਚੈਨ ਦੀ ਰੁੱਤ ਜਦ ਆਵੇ, ਹਰ ਨਾਤੇ ਨੂੰ ਤੋੜਾਂ,
ਭੀੜ ਪਵੇ ਜਿਸ ਵੇਲੇ ਮੁੜ, ਖ਼ਾਵੀਸ਼ ਕਬੀਲੇ ਮੰਗਾਂ ।
ਸੱਖਣੇ ਹੱਥੀਂ ਉਮਰ ਵਿਹਾਈ, ਕੁੱਝ ਨਾ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਮੰਗਿਆ,
ਤੈਨੂੰ ਤੈਥੋਂ ਮੰਗਾਂ ਜੇ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਸਬੀਲੇ ਮੰਗਾਂ ।
ਮੇਰੀ ਰੱਤ ਨਾਲ ਉਹਦਾ ਸੂਹਾ ਜੋੜਾ ਤੇ ਛਪ ਜਾਵੇ,
ਮਰਨੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੇ ਹੱਥ ਮੈਂ ਪੀਲੇ ਮੰਗਾਂ ।
ਭੈੜਾ ਆਖ ਨਾ ਤੂੰ ਦਰਦਾਂ ਨੂੰ, 'ਆਰਿਫ਼' ਇਹ ਅਨਮੁੱਲੇ,
ਮੈਂ ਤੇ ਬੋਲਾਂ ਦੇ ਲਈ ਹਰਫ਼ ਵੀ ਕੁਝ ਦਰਦੀਲੇ ਮੰਗਾਂ ।
