ਹਾਲੀ ਤੀਕ ਨਈਂ ਭੁੱਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ
ਲੰਮੀ ਚੁੱਪ ਤੇ, ਖੁੱਲ੍ਹੀਆਂ ਅੱਖਾਂ
ਤੌਬਾ.. ਤੌਬਾ.. ਤੌਬਾ.. ਤੌਬਾ..
ਜੋਬਨ, ਜ਼ੁਲਫਾਂ, ਬੁੱਲ੍ਹੀਆਂ, ਅੱਖਾਂ
ਅੰਬਰ ਧਰਤੀ ਵੱਟੇ ਪਾਏ,
ਪਰ ਨਾ ਮੈਥੋਂ ਤੁੱਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ
ਮੈਂ ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸਾਗਰ ਪੀਤੇ,
ਹੁਣ ਜੇ ਮੇਰੀਆਂ ਡੁੱਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ
ਜੱਗ ਤੇ ਸਾਬਿਰ ਬਣ ਕੇ ਰਹੀਏ,
ਰੱਖੀਏ ਖੁੱਲ੍ਹੀਆਂ ਡੁੱਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ
