ਅਲ੍ਹਾ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਮੈਂ ਕੂਕਾਂ ਲਾ ਰਸੂਲ ਖ਼ੁਦਾ ਦੇ ।
ਸਬ ਸਲਵਾਤਾਂ ਤੈਂਡੇ ਭਾ ਰਸੂਲ ਖ਼ੁਦਾ ਦੇ ।
ਕਿਉਂ ਕਰ ਆਖੇ ਗੋਲੀ ਆ ਵੱਲਾ ਰਸੂਲ ਖ਼ੁਦਾ ਦੇ ।
ਮਾਲ ਅਸਾਡਾ ਚੋਰਾਂ ਥੋਂ ਵੱਲਾ ਰਸੂਲ ਖ਼ੁਦਾ ਦੇ ।
ਹੈਦਰ ਦੇ ਸਿਰ ਪਗੜੀ ਆ ਵੱਲਾ ਰਸੂਲ ਖ਼ੁਦਾ ਦੇ ।
ਕਿਥੇ ਵੈਂਦਾ ਚੋਰ ਮੁਹਾਰ ਵੱਲਾ ਰਸੂਲ ਖ਼ੁਦਾ ਦੇ ।
ਕਿਉਂਕਰ ਆਖੇ ਕੁੱਛੇ ਆ ਵੱਲਾ ਰਸੂਲ ਖ਼ੁਦਾ ਦੇ ।
ਦੇਹ ਦੀਦਾਰ ਸੁਹਾਰਾ ਆ ਵੇਖਾਂ ਰਸੂਲ ਖ਼ੁਦਾ ਦੇ ।
ਬਿਨ ਪਾਣੀ ਮੱਛੀ ਮਰਦੀ ਆ ਵੱਲਾ ਰਸੂਲ ਖ਼ੁਦਾ ਦੇ ।
ਸ਼ੌਂਕ ਤੈਂਡੇ ਦਾ ਵੇਲਾ ਗਇਆ ਵਿਹਾ ਰਸੂਲ ਖ਼ੁਦਾ ਦੇ ।
ਸੋਹਣਾ ਮੁੱਖ ਮੁਬਾਰਕ ਆ ਵਿਖਾ ਰਸੂਲ ਖ਼ੁਦਾ ਦੇ ।
ਸੁੱਕ ਅੰਗੂਰੀ ਚੱਲੀ ਮੀਂਹ ਵਸਾ ਰਸੂਲ ਖ਼ੁਦਾ ਦੇ ।
ਨਾਉਂ ਖੁਦਾ ਦੇ ਕੋਈ ਉਤੇ ਆ ਵਸਾ ਰਸੂਲ ਖ਼ੁਦਾ ਦੇ ।
ਨੌਸ਼ਹ ਰੁੱਠਾ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਦਾ ਆ ਮੰਨਾ ਰਸੂਲ ਖ਼ੁਦਾ ਦੇ ।
ਲੁੜ੍ਹਦੀ ਵੈਂਦੀ ਬੇੜੀ ਬੱਨੇ ਲਾ ਰਸੂਲ ਖ਼ੁਦਾ ਦੇ ।
ਅੱਲਾ ਮੌਲਾ ਅੱਗੇ ਕਰ ਦੁਆ ਰਸੂਲ ਖ਼ੁਦਾ ਦੇ ।
ਰਾਫਜ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰੇ ਆਪ ਖੁਦਾ ਰਸੂਲ ਖ਼ੁਦਾ ਦੇ ।
ਫਾਰਸੀਆਂ ਦੀ ਆਤਿਸ਼ ਫੜੂ ਸਮਾ ਰਸੂਲ ਖ਼ੁਦਾ ਦੇ ।
ਰਾਫਜ਼ੀ ਹੋਏ ਗ਼ਾਲਿਬ ਤੂੰ ਹਟਾ ਰਸੂਲ ਖ਼ੁਦਾ ਦੇ ।
ਨੌਬਤ ਸੁੱਨੀ ਦੇ ਦੀਨੇ ਦੀ ਵਜਾ ਰਸੂਲ ਖ਼ੁਦਾ ਦੇ ।
ਰਾਫਜ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਤੇਰਾ ਰਸੂਲ ਖ਼ੁਦਾ ਦੇ ।
ਰਾਫ਼ਜ਼ੀਆਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਰਤੂ ਛੁੜਾ ਰਸੂਲ ਖ਼ੁਦਾ ਦੇ ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਰਾਫਜ਼ੀਆਂ ਪਿੱਛੇ ਕੁੱਤੇ ਲਾ ਰਸੂਲ ਖ਼ੁਦਾ ਦੇ ।
ਅਲ੍ਹਾ ਮੌਲਾ ਕੋਲੋਂ ਖੈਰ ਦਵਾ ਰਸੂਲ ਖ਼ੁਦਾ ਦੇ ।
ਲਿਸ਼ਕਣ ਲੱਗੀਆਂ ਤੇਗਾਂ ਖੈਰ ਕਰਾ ਰਸੂਲ ਖ਼ੁਦਾ ਦੇ ।
ਛੱਪਰ ਦੇ ਸਿਰ ਕੱਪਰ ਤੂੰ ਵਸਾ ਰਸੂਲ ਖ਼ੁਦਾ ਦੇ ।
ਝੇੜਿਉਂ ਝਗੜਿਉਂ ਖ਼ੁਸ਼ ਸੁਖ ਵਿਖਾ ਰਸੂਲ ਖ਼ੁਦਾ ਦੇ ।
ਨਾਜ਼ਕ ਵੇਲਾ ਦੋ ਦਿਲ ਮੱਕੇ ਆ ਰਸੂਲ ਖ਼ੁਦਾ ਦੇ ।
ਹਵਾ ਸਵਾਰ ਘਵਾਰ ਵਿਚ ਵਗਾ ਰਸੂਲ ਖ਼ੁਦਾ ਦੇ ।
ਵੱਜਿਆ ਮਾਰੂ ਪਲੋ ਨੂੰ ਫਿਰਾ ਰਸੂਲ ਖ਼ੁਦਾ ਦੇ ।
ਭੜਕੀ ਆਤਿਸ਼ ਉਤੇ ਪਾਣੀ ਪਾ ਰਸੂਲ ਖ਼ੁਦਾ ਦੇ ।
ਪਰਬਤ ਕਿਉਂਕਰ ਵਾਲੇ ਆ ਵੱਲਾ ਰਸੂਲ ਖ਼ੁਦਾ ਦੇ ।
ਜ਼ਿੱਮਾ ਹੈਦਰ ਅਜ਼ਿਜ਼ ਦਾ ਤੂੰ ਚਾ ਰਸੂਲ ਖ਼ੁਦਾ ਦੇ ।
