ਅਲਿਫ਼-ਆਪੇ ਹੱਸ ਹੱਸ ਮਿੱਠੜਾ ਭੀ,
ਬਿਜਲੀ ਦੇ ਵਾਂਗਰ ਮੱਥੇ ਤੇ ਵਲ ਪਾ ਨਹੀਂ ।
ਉਹ ਖੇਵੰਦੀ ਬਿਜਲੀ ਜ਼ੁਲਫ ਕੁਨੋਂ ਕਰ,
ਝੜ ਦਾ ਘੁੰਡ ਛੁਪਾ ਨਹੀਂ ।
ਉਹ ਤੇਗ ਇਰਾਕੀ ਧਰੂ ਮਿਆਨੋਂ,
ਲਾ ਮੈਨੂੰ ਤਰਸਾ ਨਹੀਂ ।
ਕਰ ਕਲਾਵੇ ਬਿਜਲੀ ਵਾਲੜੇ,
ਝੁੰਮਰ ਵਾਂਗ ਵਲਾ ਨਹੀਂ ।
ਪਾ ਸਭਾ ਗਲਵੰਗੜੀ ਮੈਨੂੰ,
ਕਰਕੇ ਬਾਂਹ ਨਗਾ ਨਹੀਂ ।
ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮਾਲਾ ਹਮੇਲ ਹਮਾਇਲ,
ਪਾ ਕੇ ਦੂਰੋਂ ਘਵਾ ਨਹੀਂ ।
ਮੈਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ ਕੋਰੜਾ ਬਿਜਲੀ ਦਾ,
ਕੰਨਲ ਤ੍ਰੋੜਕੇ ਨੱਥ ਘੜਾ ਨਹੀਂ ।
ਮੈਂ ਤਾਂ ਤੈਂਡੜੇ ਸਾਹ ਗਿਣਾਂਦੜੀ,
ਮੋਤੀ ਆਤਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਮਾ ਨਹੀਂ ।
ਕਹੰਦਾ ਹੱਥੇ ਲਗਾਓ ਕਹੇ ਬਿਜਲੀ ਵੀ ਐਵੇਂ,
ਵਲ ਵਲ ਹੋਵੇ ਵਿਖਾ ਨਹੀਂ ।
ਅੰਬਾਂ ਅੰਬਾਂ ਚਮਕਣ ਮੋਤੀ ਵਾਂਗਰ,
ਨੱਥ ਜੇ ਬਿਜਲੀ ਸਭਾ ਨਹੀਂ ।
ਹੈਦਰ ਆਖ ਹਿਲਾਕੇ ਆਪੇ,
ਹੁਣ ਮੌਤ ਤਾਕ ਵੰਜਾ ਨਹੀਂ ।੩੮।