ਅਲਿਫ਼-ਔਝੜ ਝਲ ਤੇ ਮਾਰੂ ਬੇਲੇ,

ਜਿਥੇ ਜਾਲਣ ਆਈ ਹੂ ।

ਜਿਸ ਕੰਧੀ ਨੂੰ ਢਾਹ ਹਮੇਸ਼ਾ,

ਅਜ ਢਠੀ ਕਲ ਢਾਈ ਹੂ ।

ਨੈਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਹੇ ਸਿਰ੍ਹਾਂਦੀ,

ਉਹ ਸੁਖ ਨ ਸੌਂਦੇ ਰਾਹੀ ਹੂ ।

ਰੇਤ ਪਾਣੀ ਜਿੱਥੇ ਹੋਣ ਇਕੱਠੇ ਬਾਹੂ,

ਉੱਥੇ ਬੰਨੀ ਨ ਬਝਦੀ ਕਾਈ ਹੂ ।

 

📝 ਸੋਧ ਲਈ ਭੇਜੋ