ਅਲਿਫ਼-ਇਹ ਬੇ-ਰੰਗ ਦੇ ਰੰਗ ਰੰਗ ਕੁਨੋਂ,
ਇਹ ਰੰਗ ਪਇਆ ਸ਼ਰਮਾਵੰਦਾ ਈ ।
ਰੱਤਾ ਸਾਂਵੜਾ ਪੀਲੜਾ ਹੋ ਹੋ ਵੈਂਦਾ,
ਪਲ ਪਲ ਰੰਗ ਵਟਾਵੰਦਾ ਈ ।
ਕਰ ਕਰ ਕੇ ਬਹ ਪਖਾਰਾ ਗੁਲ ਨੂੰ,
ਤਰੇਲ ਦਾ ਨਾਮ ਸਦਾਵੰਦਾ ਈ ।
ਉੱਡ ਉਡੈਂਦਾ ਗੁਲ ਦੇ ਰੁਖ ਤੋਂ,
ਓਹਲੇ ਬਾਜ਼ ਉਡਾਵੰਦਾ ਈ ।
ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਭੀ ਨੇੜੇ ਮੈਨੂੰ,
ਅਤੇ ਦਿਲ ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਤਰਸਾਵੰਦਾ ਈ ।
ਦੇਂਹ ਚੋਲੀ ਦੇ ਵਿੱਚ ਗਾਇਬ ਹੈਦਰ,
ਰੰਗ ਓਥੇ ਧੁੱਪ ਛਾਵੰਦਾ ਈ ।੨੮।
