ਅਲਿਫ਼-ਇਹ ਕੇਹਾ ਕਾਸਿਦ ਯਾਰ ਦਾ ਏ,
ਹੱਥ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਸੇਲ੍ਹੜਾ ਈ ।
ਆਹੋ ਆਪੇ ਲਿਖਿਆ ਰਾਂਝਣ ਮੈਂ ਵਲ,
ਆਓ ਯਾਨੀ ਆਓ ਹਕੇਲੜਾ ਈ ।
ਅੱਜ ਖਲਵਤ ਇਹ ਵੇਲੜਾ ਈ,
ਯਾ ਬੇਲੀ ਵਾਲਾ ਬੇਲੜਾ ਈ ।
ਤੈਂਡੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਦੇਸਣ ਫਿਰਾਂ,
ਸਮਝੇ ਵੇਲੜਾ ਜੇ ਵੇਲੜਾ ਈ ।
ਅੱਜ ਵੱਗ ਛੇੜ ਲੈਂਦਾ ਬੇਲੀ,
ਕਲ੍ਹ ਵਟ ਡਾਂਗਾਂ ਮਰੇਲੜਾ ਈ ।
ਜੇ ਕੁਝ ਨ ਅਰਜ਼ ਤਾਂ ਕਰ ਲੈ,
ਅੱਜ ਵੱਤ ਹੀਲੇ ਦਾ ਵੇਲੜਾ ਈ ।
ਜੇ ਵੱਤ ਕੱਲ ਕਚਹਰੀ ਲੱਗੀ,
ਤਾਂ ਸ਼ਾਹਾਂ ਭੀ ਰੰਗ ਮੇਲੜਾ ਈ ।
ਯਾ ਰੱਬ 'ਅਤ ਮੁਹੰਮਦ ਨ ਅਲਵਸੀਲਤ',
ਹੈਦਰ ਵੱਡਾ ਵਸੀਲੜਾ ਈ ।੫੧।
