ਅਲਿਫ਼-ਇਹ ਖੂਬੀਆਂ ਸੱਭੇ ਸ਼ਹੁ ਦੀਆਂ,
ਇਹ ਖੂਬੀਆਂ ਐਵੇਂ ਵਿਖਾਲੜਾ ਈ ।
ਇਹ ਘਿੰਨਣ ਸਭ ਉਹਾ ਦੇ ਆਹੇ,
ਚੱਕੀ ਦੇ ਮੂੰਹ ਨਵਾਲੜਾ ਈ ।
ਇਹ ਅੱਖੀਂ ਸਾਦ ਮੁਰਾਦੀਆਂ ਨੇ,
ਇਹ ਘੁਲਦਾ ਕੱਜਲ ਕਾਲੜਾ ਈ ।
ਲੁੱਟ ਪੁੱਟੀਆਂ ਵੱਸਣ ਅਖੀਆਂ
ਅਤੇ ਸੂਰਮੇ ਦੇ ਸਿਰ ਦੁੰਬਾਲੜਾ ਈ ।
ਐਵੇਂ ਅੱਖੀਆਂ ਮਿਣ ਮਿਣ ਦੇਵਣ ਗੱਲਾ
ਹਾਲੀ ਦੇ ਸਿਰ ਹਾਲੜਾ ਈ ।
ਮੱਥੇ ਦਾ ਵਲ ਸੁਖ ਨਾ ਆਹਾ,
ਅੱਖੀਆਂ ਦਾ ਲੜ ਦੰਮਾਲੜਾ ਈ ।
ਤੇਗ ਦੀ ਬੇਰੰਗ ਆਬ ਤ੍ਰਿਖੜੀ,
ਨਾਹੀਂ ਤਾਂ ਪਾਣੀ ਹਥਾਲੜਾ ਈ ।
ਜੋ ਕੁਝ ਏਹੀ ਓਹੋ ਏਹੀ,
ਬੀਬਾ ਸਭ ਕੁਸ਼ਾਲੜਾ ਈ ।
ਅੱਖੀਂ ਦੀ ਸਿੱਕ ਏਵੇਂ ਰਹਿੰਦੀ,
ਨਾਹੀਂ ਤਾਂ ਮਰਨ ਸੁਖਾਲੜਾ ਈ ।
ਥਾ ਨਾ ਤਾਕ ਨ ਚਮਕੇ ਹੈਦਰ,
ਚਾਨਣ ਸੂਰਜ ਵਾਲੜਾ ਈ ।੮।
