ਅਲਿਫ਼-ਇਹ ਖੂਬਸੂਰਤਾਂ ਐਵੇਂ ਬਹਾਨੜਾ,
ਤੈਂਡੀਆਂ ਹੋਰ ਕਹਾਣੀਆਂ ਨੇ ।
ਇਹ ਆਪ ਗ਼ਰੀਬ ਨਿਮਾਣੀਆਂ ਆਜਿਜ਼,
ਤੈਂਡੜੇ ਦਰਦ ਰੰਜਾਣੀਆਂ ਨੇ ।
ਕੋਈ ਛਾਹ ਦੇ ਕਾਰਣ ਘਮਘਮ ਚਾਟੀ,
ਅਤੇ ਮੱਖਣ ਕਾਰਣ ਮਧਾਣੀਆਂ ਨੇ ।
ਬੇਚੂੰ ਨੂੰ ਚੂਨੀਆਂ ਵਾਲੜਾ ਆਖਣ,
ਆਸ਼ਿਕਾਂ ਦੀਆਂ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀਆਂ ਨੇ ।
ਮੈਂ ਬੇਚੂੰ ਕੁੱਠੀਆਂ ਕੱਪਰ,
ਤੇ ਹੱਥ ਲਹਰ ਦੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਲਾਣੀਆਂ ਨੇ ।
ਇਹ ਖਵਾਬ ਖਿਆਲ ਨੇ ਸੋਹਣੇ
ਬਾਕੀ ਖੂਬੀਆਂ ਸੱਭੇ ਰੱਬਾਣੀਆਂ ਨੇ ।
ਮੈਂ ਸੋਹਣੇ ਨੂੰ ਲਾਈਂ ਸੂੰਹ ਨਾਹੀ,
ਤਾਂ ਯਾਰ ਦੀਆਂ ਕਿਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਨੇ ।
ਹੈਦਰ ਉਹ ਜਿੰਦ ਦਿੱਸੇ ਨਾਹੀਂ,
ਇਹ ਮੋਰੇ ਦੇ ਵਾਂਗ ਭਾਨੀਆਂ ਨੇ ।੩੫।
