ਅਲਿਫ਼-ਉਹ ਕੀਚਨ ਧਿਆਨ ਕੀਚਨੀਆਂ
ਅਰਬੇਲੀਆਂ ਫਨੀਆਂ ਕੰਨ ਚੁਨੀਆਂ ।
ਨਾਲ ਬੇਤਾਲ ਖਿਆਲਾਂ ਤੇ,
ਕਦੀ ਅਖੀਂ ਨ ਡਿੱਠੀਆਂ ਕੰਨ ਸੁਣੀਆਂ ।
ਓਨ੍ਹਾਂ ਲਾਲ ਲਬਾਂ ਦੀਆਂ ਗਾਲੀਆਂ
ਮੈਨੂੰ ਲਾਲੜੀਆਂ ਯਾ ਕੰਨ ਚੁਨੀਆਂ ।
ਨਾ ਥੀਆ ਨਾ ਨਥੀਆਂ ਘੁੰਗਰੂ ਪਾਵਨ
ਤੇ ਛਣ ਛਣ ਕੰਨ ਚੁਨੀਆਂ ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਛੁਣ ਛੁਣਿਆਂ ਕੀਤੀ ਛਾਣਨੀਆਂ,
ਦਿਲ ਛੱਡੀਆਂ ਨੇ ਕੁਝ ਅਨਛਣੀਆਂ ।
ਨਹੀਂ ਸਲਾਮਤ ਤੈਂਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਜੇਹੀਆਂ,
ਨਾਲ ਅਸਾਲਤ ਕੰਚਨੀਆਂ ।
ਮੈਨੂੰ ਖਾਰੇ ਦਾ ਨਿੱਤ ਅਵਾਜ਼ ਪਵੇ,
ਮੈਂ ਦੇਵਣ ਕਿਆ ਨਿਤ ਭੋਛਣੀਆਂ ।
ਪਰ ਨਾਲ ਕਰਮ ਜੇ ਫ਼ਜ਼ਲ ਕਰੇ ਹਕ,
ਖੋਲ ਸਵੇਂ ਗਲ ਹਨ ਤਣੀਆਂ ।
ਪਰ ਹੈਦਰ ਪੀਰ ਜਵਾਨ ਅਸਾਲਤ,
ਮੁਸ਼ਕਲ ਗੱਲੀਂ ਇਹ ਬਣੀਆਂ ।੩੨।
