ਅੱਲਾ ਸੋਹਣੇ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜੇ ਅੱਥਰਾਂ ਉਧਾਰੀਆਂ ।
ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਲੀਕਾਂਗਾ ਮੈਂ ਸ਼ਕਲਾਂ ਪਿਆਰੀਆਂ ।
ਪਾਣੀ ਪੀ ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਪੰਜਾਬੀ ਰੰਗ ਛਾ ਗਿਆ,
ਦਿੱਲੀ ਵਾਲੇ ਭੁੱਲ ਗਏ ਹਮਾਰੀਆਂ ਤੁਮਹਾਰੀਆਂ ।
ਗੰਨਾ ਮੰਗ ਚੂਪਦਾ ਤੇ ਕਿੱਡੀ ਸੋਹਣੀ ਗੱਲ ਸੀ,
ਤੋਤੇ ਵਾਂਗੂੰ ਟੁੱਕਦੈ ਅਲ਼ੈਚੀਆਂ-ਸੁਪਾਰੀਆਂ ।
ਵੇਖੋ ਹੁਣ ਕਿਹੜੇ ਕਿਹੜੇ ਨਾਗ ਨੂੰ ਹੈ ਕੀਲਦਾ,
ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਵੀ ਰਾਹਵਾਂ ਵਿਚ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਪਟਾਰੀਆਂ ।
ਚੰਨਾਂ ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਦੇ ਸ਼ਹਿਤੂਤ ਝੜ ਗਏ ਨੇ,
ਸੰਗ ਕੂੜਾ ਕੂੜਾ ਏ ਤੇ ਖੁੱਜੀਆਂ ਬੀਮਾਰੀਆਂ ।
ਪੱਬਾਂ ਭਾਰ ਟੁਰਿਆਂ ਤੇ ਟੋਰ ਭੁੱਲ ਗਈ ਏ,
ਗਿੱਠ ਗਿੱਠ ਉਚੀਆਂ ਨੇ ਢਾਰੀਆਂ ਚੁਬਾਰੀਆਂ ।
ਝੱਲੇ ਸਾਂ ਤੇ ਝੱਲਿਆਂ ਨੇ ਚੁੱਪ ਵੱਟ ਲਈ ਏ,
ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਵਜ਼ਾਹਤਾਂ ਖਿਲਾਰੀਆਂ ।
ਇੰਜ ਲੱਗਾ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਹਲੂਣਾ ਜਿਹਾ ਆਗਿਆ,
ਆਂਦਾ ਦੇਖ ਉਨੂੰ 'ਰਾਣੇ' ਬਾਹਵਾਂ ਸੀ ਖਿਲਾਰੀਆਂ ।
