ਦੁਨਿਆਵੀ ਸੋਰ-ਸਰਾਬਾ,
ਉੱਥੇ ਭੋਰਾ ਨਾ ਹੋਵੇ,
ਉੱਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਤੇ ਸਿਰਫ਼,
ਚੁੱਪ ਹੋਵੇ, ਅਮਨ ਹੋਵੇ।
ਹਾਂ ਸੱਚ,
ਚਿੜੀਆਂ ਦੀ ਚੀਂ ਚੀਂ,
ਹਵਾਵਾਂ ਦੀ ਸੂਕ,
ਪੱਤਿਆਂ ਦੀ ਖੜਖੜਾਹਟ,
ਨਿੰਮੀ-ਨਿੰਮੀ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਗਰਜ਼,
ਤੇ ਨਿੱਕੀ-ਨਿੱਕੀ ਬੂੰਦ ਦਾ ਮੀਂਹ ਹੋਵੇ।
ਕਹਿਣ ਤੋਂ ਮਤਲਬ,
ਪੂਰਾ ਕਾਵਿਮਈ ਮਾਹੌਲ ਹੋਵੇ,
ਹਰ ਪਾਸੇ ਕੁਦਰਤ ਹੀ ਕੁਦਰਤ ਹੋਵੇ,
ਤੇ ਉੱਥੇ ਮੈਂ ਸਿਰਫ਼ ਇਕੱਲਾ ਹੋਵਾਂ,
ਤੂੰ ਵੀ ਨਾ ਹੋਵੇਂ,
ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰੇ ਖਿਆਲ ਹੋਵਣ।
