ਅੰਬਰਾਂ ਤੇ ਚੰਨ ਨਾ ਘਟਾ
ਵਿਹੜੇ ਵਿਚ ਫੁੱਲ ਨਾ ਹਵਾ
ਦਿਲ ਮੇਰਾ ਕਿੱਧਰ ਗਿਆ
ਦਿਲ ਮੇਰਾ ਕਿੱਧਰ ਗਿਆ
ਪਲਾਂ ਦਾ ਪਰੌੜ੍ਹ ਹੁੰਦਾ ਕਾਫ਼ਲਾ ਨਾ ਗੌਲਿਆ
ਦਰਦਾਂ ਦਾ ਚੌੜ ਹੁੰਦਾ ਫ਼ਾਸਲਾ ਨਾ ਗੌਲਿਆ
ਮੌਸਮਾਂ ਦਾ ਖਾ ਲਿਆ ਦਗ਼ਾ
ਮੌਸਮਾਂ ਦਾ ਖਾ ਲਿਆ ਦਗ਼ਾ
ਯਾਰ ਮੇਰੇ ਸੂਰਜਾਂ ਦੀ ਜੜ੍ਹੀਂ ਜਾ ਕੇ ਬਹਿ ਗਏ
ਰੁੱਤ ਦੇ ਦੁਖਾਂਤ ਨੂੰ ਉਹ ਹੋਰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਗਏ
ਪੈਰਾਂ 'ਚ ਨਿਵਾ ਲਿਆ ਖ਼ੁਦਾ
ਪੈਰਾਂ 'ਚ ਨਿਵਾ ਲਿਆ ਖ਼ੁਦਾ
ਬੜਾ ਚਿਰ ਟੁਕੜੇ ਤਮੰਨਾ ਦੇ ਉਠਾਏ ਨਾ
ਬੜਾ ਚਿਰ ਬਾਰੀਆਂ 'ਚ ਗਮਲੇ ਸਜਾਏ ਨਾ
ਹਾਸੇ ਨੂੰ ਕਰਾ ਲਿਆ ਜ਼ਿਬ੍ਹਾ
ਹਾਸੇ ਨੂੰ ਕਰਾ ਲਿਆ ਜ਼ਿਬ੍ਹਾ
ਅੱਜ ਨਾ ਭਗੌੜਾ ਹੋਣ ਦੇਣਾ ਦਿਲ ਚੰਦਰੇ ਨੂੰ
ਤੋੜ ਦੇਣਾ ਚਾਬੀਆਂ-ਗੁਆਚੇ ਹੋਏ ਜੰਦਰੇ ਨੂੰ
ਸੁਣੀਂ ਅਸੀਂ ਚੁੱਪ ਦੀ ਸਦਾ
ਸੁਣੀਂ ਅਸੀਂ ਚੁੱਪ ਦੀ ਸਦਾ
ਅੰਬਰਾਂ ਤੇ ਚੰਨ ਨਾ ਘਟਾ
ਸੁਣੀਂ ਅਸੀਂ ਚੁੱਪ ਦੀ ਸਦਾ
ਪੈਰਾਂ 'ਚ ਨਿਵਾ ਲਿਆ ਖ਼ੁਦਾ
ਹਾਸੇ ਨੂੰ ਕਰਾ ਲਿਆ ਜ਼ਿਬ੍ਹਾ
ਦਿਲ ਮੇਰਾ ਕਿੱਧਰ ਗਿਆ
