ਮੇਰੇ ਯਾਰੋ! ਇਹ ਕਲਿਜੁਗ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਇਸ ਵਿੱਚ,
ਸਮੁੰਦਰ ਰਿੜਕਿਆਂ ਸਾਨੂੰ ਕਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲਣਾ।
ਚਲੋ ਮਿਥਿਹਾਸ ਨੇ ਤਾਂ ਅੰਤ ਨੂੰ ਮਿਥਿਹਾਸ ਰਹਿਣਾ ਹੈ,
ਪਰ ਇਹ ਭਾਰਤ ਦੇ ਅਦਭੁੱਤ ਗਿਆਂ ਦਾ ਸਿਰਮੌਰ ਗਹਿਣਾ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਪੁਨਰ ਚਿੰਤਨ ਦੀ ਮਧਾਣੀ ਜਦ ਬਣਾਓਗੇ।
ਉਹਨੂੰ ਫਿਰ ਗਿਆਨ ਗੰਗਾ ਨੇਤਰਾ ਪਾ ਕੇ ਘੁਮਾਉਗੇ।
ਵਿਚਾਰਾਂ ਦਾ ਜਦੋਂ ਮੰਥਨ ਕਰੋਗੇ ਦਿਲ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ,
ਉਦੋਂ ਨਿਰਮਲ ਮਨਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁਪਤ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਜਗਾਉਗੇ।
ਅਜੋਕੇ ਜੁਗ ਦਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਆਪਣਿਆਂ ਜੁੱਸਿਆਂ ‘ਚੋਂ ਲੱਭ ਲਈਏ,
ਤੇ ਇਉਂ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ ਮਿਥਿਹਾਸ ਦੇ ਮੱਥੇ ‘ਤੇ ਜੜ ਦਈਏ।
ਉਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਹੋਏਗਾ ਇਨਸਾਫ, ਸਮਤਾ, ਭਾਈਚਾਰੇ ਦਾ,
ਜਿਹਨੂੰ ਪੀ ਕੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਅੰਤਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਾ।
ਜੁਦਾ ਜਿਹੜਾ ਕਰੇ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਇਨਸਾਨ ਦੇ ਕੋਲੋਂ,
ਜ਼ਮਾਨੇ ਵਿੱਚ ਫਿਰ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਮੰਤਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣਾ।
