ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲੇ ਦੀ ਲੋਅ

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲੇ ਦਿਸਹੱਦੇ ਤੇ

ਇਕ ਲੁਕਵੀਂ ਜਿਹੀ ਲੋਅ ।

ਵਣਾਂ ਦੇ ਆਂਙਣ ਵਿਚ ਆਇਆ

ਕੱਲ੍ਹ ਸੂਰਮਾ ਜੋ ।

ਲੈ ਲੈ ਸਰਕਾਰਾਂ ਤੋਂ ਬਦਲੇ

ਚਮਕੇ ਉਹਦੀ ਸੰਜੋਅ ।

ਪਲ ਵਿਚ ਆਇਆ ਅਜਬ ਬੇਦਰਦੀ

ਸਾਨੂੰ ਕਹੇ ਜਲੋ ।

ਉਹ ਤੇ ਉਮਰ ਦਾ ਹਿੱਸਿਆ ਕੈਦੀ

ਕੋਲ ਨਾ ਰਿਸ਼ਮਾਂ ਦੋ ।

ਕੰਦਰਾ ਦੇ ਵਿਚ ਯੁਗ ਯੁਗ ਸੌਂ ਕੇ

ਚਾਨਣ ਰਿਸ਼ਮਾਂ ਖੋ ।

ਆਪਣੇ ਵਣਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਕੇ ਆਇਆ

ਲੈ ਨੇਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਛੋਹ ।

ਸੁਣ ਸੁਣ ਕਦੇ ਕਦੇ ਕੁਝ ਅੱਥਰੂ

ਖੜ ਖੜ ਦੇਂਦਾ ਸੋ :

ਸੰਘਣੇ ਬ੍ਰਿਛਾਂ ਦੀ ਬਸਤੀ ਵਿਚ

ਸੁੱਤਾ 'ਸਾਜਨ ਕੋ ।

ਦੂਰ ਕਲਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚ ਸੁੱਤੇ

ਆ ਕੇ ਯੋਗੀ ਦੋ ।

ਉਸ ਲੋਇ ਨੂੰ ਜਾ ਕੇ ਦੇਖਾਂ

ਪਿੰਡ ਪਿੰਡਾਂ 'ਚੋਂ ਹੋ ।

ਮੇਰੀਆਂ ਕੁੱਲ ਫ਼ਰਿਆਦਾਂ ਹੇਠੋਂ

ਉਠੇ ਮਾਂ ਦਾ ਮੋਹ :

ਕਿਸੇ ਵਲੀ ਨੇ ਆਉਣਾ ਬੱਚਾ

ਸਮਿਆਂ ਦੀ ਕਨਸੋਅ ।

ਨੇਰ੍ਹ ਦਾ ਸੀਨਾ ਪਾੜ ਸੁੰਞ ਨੇ

ਜਾਨ ਨਿਮਾਣੀ ਖੋਹ ।

ਜਿਹੜੀ ਕਬਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦੱਬੀ

ਆਈ ਓਧਰ ਖ਼ੁਸ਼ਬੋ ।

ਖੂਹੇ ਦੇ ਵਿਚ ਜਾਂ ਕੋਈ ਪੂਰਨ

ਵੈਰੀਆਂ ਸੁੱਟਿਆ ਕੋਹ ।

ਮੇਰੇ ਨੈਣ 'ਚ ਅੱਥਰੂ ਆਇਆ

ਦੇਸ ਦੇਸਾਂ 'ਚੋਂ ਹੋ ।

ਰੱਬ ਜਾਣੇ ਕੋਈ ਦੂਰ ਦੁਰਾਡੇ

ਰਿਹਾ ਸਿਤਾਰਾ ਰੋ ।

📝 ਸੋਧ ਲਈ ਭੇਜੋ