ਗੁਰੂ ਅਨਮੋਲ ਰਤਨ ਹੈ
ਬਿਨ ਗੁਰੂ ਹੋਏ ਹਨੇਰਾ ।
ਗੁਰੂ ਹੈ ਦੀਪਕ ਗਿਆਨ ਦਾ
ਕਰੇ ਰੋਸ਼ਨ ਚਾਰ ਚੁਫੇਰਾ ॥
ਬਿਨ ਕਿਰਪਾ ਗੁਰੂ ਮਿਲੇ ਨਾ
ਗੁਰੂ ਬਿਨ ਜਪਿਓ ਨਾ ਰਾਮ ।
ਲੱਖ ਕਿਤਾਬਾਂ ਪੜ੍ਹ ਥੱਕੇ
ਗੁਰੂ ਬਿਨ ਮਿਲੇ ਨਾ ਗਿਆਨ ॥
ਇਹ ਮਨ ਬੈਠਾ ਗੁਰ ਚਰਨੀ
ਤਨ ਮਨ ਨਿਰਮਲ ਹੋਏ ।
ਮਿੱਟ ਜਾਏ ਤੂਤੀ ਤੂੰ ਦੀ
ਬਾਕੀ ਬਚੇ ਨਾ ਕੋਈ ॥
ਜਿਸ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਮਾਨੀਏ
ਤਾਂ ਸੰਗ ਜਾ ਬਹਿ ਜਾਈਏ ।
ਗੁਰੂ ਮੰਗੇ ਕੁਰਬਾਨੀ ਜੋ
ਹੱਸ ਹੱਸ ਸੀਸ ਕਟਾਈਏ ॥
ਰੱਬ ਦਾ ਕਰੀਏ ਸ਼ੁਕਰ ਸਦਾ
ਭਾਵੇਂ ਲੱਖ ਮੁਸੀਬਤ ਹੋਏ ।
ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਮੰਦਾ ਨਾ ਆਖੀਏ
ਭਾਵੇਂ ਕੱਟ ਕੱਟ ਟੋਟੇ ਹੋਏ ॥
ਗੁਰੂ ਰਤਨ ਅਨਮੋਲ ਹੈ
ਵਡਭਾਗੀ ਹੀ ਜੋ ਪਾਏ ।
ਜੋ ਜਨ ਗੁਰੂ ਕੋ ਬਿਸਰੇ
ਭਾਗ ਹੀਣ ਹੋ ਜਾਏ ॥
ਗੁਰੂ ਜਪਾਏ ਰਾਮ ਨਾਮ
ਪੜ੍ਹ ਪੜ੍ਹ ਸੋਝੀ ਆਏ ।
ਕੱਟ ਚੌਰਾਸੀ ਜੂਨ ਦੀ
ਜੋਤੀ ਜੋਤ ਮਿਲਾਏ ॥
ਕਾਲ਼ੀ ਕਾਲਖ ਕਾਲ ਦੀ
ਵਿਚ ਤਨ ਮਨ ਕਾਲਾ ਪਾਈਏ ।
ਲੱਖ ਤੀਰਥ ਨਾ ਉੱਜਲੇ
ਭਾਵੇਂ ਰੱਜ ਰੱਜ ਗੰਗਾ ਨਾਈਏ ॥
ਗੁਰੂ ਹੈ ਦੀਪਕ ਗਿਆਨ ਦਾ
ਕਾਲ਼ੀ ਕਾਲਖ ਮਾਰ ਮੁਕਾਏ ।
ਕਰ ਉਜੀਆਰਾ ਨਾਮ ਦਾ
ਮਨ ਨਾਮ ਦੀ ਜੋਤ ਜਗਾਏ ॥
ਬਲਿਹਾਰੀ ਉਸ ਗੁਰੂ ਦੇ
ਜੋ ਗੁਰੂ ਰਾਮ ਮਿਲਾਏ ।
ਵਾਂਗ ਜੋਤੀ ਜਲ ਜਾਏ ਜੋ
ਜੱਗ ਰੋਸ਼ਨ ਕਰ ਜਾਏ ॥
ਸ਼ੀਤਲ ਹਵਾ ਹੈ ਗੁਰੂ
ਤਪਦਾ ਮਨ ਕਰੇ ਸ਼ੀਤ ।
ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਵੈਰ ਨਾ
ਸੱਭ ਸੰਗ ਇਕ ਪ੍ਰੀਤ ॥
