ਆਪਣੀ ਕੀਤੀ ਆਪੇ ਬੰਦਾ ਫੜਿਆ ਫਿਰਦੈ ।
ਐਵੇਂ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਨਾਲ ਝੱਲਾ ਲੜਿਆ ਫਿਰਦੈ ।
ਕੱਚੀ ਪੈਂਸਲ ਵਾਂਗੂੰ ਬੰਦਾ ਟੁੱਟਦਾ ਜਾਂਦਾ,
ਹਿਰਸ ਤਮੇ ਦੇ ਘਾੜੂ ਅੰਦਰ ਘੜਿਆ ਫਿਰਦੈ ।
ਮੈਂ ਇਕ ਬੁਲਬੁਲਾ ਡਿੱਠਾ ਮਿੱਟੀ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦਾ,
ਖ਼ਬਰੈ ਕਿਹੜੀ 'ਵਾ ਦੇ ਘੋੜੇ ਚੜ੍ਹਿਆ ਫਿਰਦੈ ।
ਇਕ ਗ਼ਲਤੀ ਤੇ ਮੰਗ ਕੇ ਮਾਫ਼ੀ ਮੁੜ-ਮੁੜ ਭੁੱਲੇ,
ਅਜੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਦੇ ਉੱਤੇ ਅੜਿਆ ਫਿਰਦੈ ।
ਬਿਨ ਰਹਿਬਰ ਦੇ ਪੰਧ ਅਗਾਂਹ ਦਾ ਕਿੰਜ ਉਹ ਕਰਸੀਂ,
ਦੁਨੀਆ ਵਾਲੀ ਮੰਜ਼ਿਲ ਪਾ ਕੇ ਖੜਿਆ ਫਿਰਦੈ ।
ਪਿੰਜਰੇ ਵਿਚ ਬੇਅਮਰਾ ਥਾਂ-ਥਾਂ ਚੁੰਝਾਂ ਮਾਰੇ,
ਚਸ਼ਕੇਦਾਰ ਇਕ ਦਾਣਾ ਖਾ ਕੇ ਤੜਿਆ ਫਿਰਦੈ ।
ਕਿਤੇ ਵੀ ਟਿਕਣ ਨਾ ਦੇਵੇ ਉਹ ਤੇ ਯਾਰ 'ਨਿਜ਼ਾਮੀ',
ਜਦ ਦਾ ਸੱਜਣ ਦੋ ਚਾਰ ਅੱਖਰ ਪੜ੍ਹਿਆ ਫਿਰਦੈ ।