ਅਪਣੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਗਾਉਂਦੇ ਫਿਰਦੇ ।
ਲੋਕੀਂ ਸ਼ਹਿਰ ਵਸਾਉਂਦੇ ਫਿਰਦੇ ।
ਰੁੱਖਾਂ ਹੇਠ ਕੁਹਾੜੇ ਚਮਕਣ,
ਪੰਛੀ ਜਾਨ ਬਚਾਉਂਦੇ ਫਿਰਦੇ ।
ਅੱਜ ਵੀ ਹੱਕ ਦੇ ਨ੍ਹਾਅਰੇ ਲਾ ਕੇ,
ਝੱਲੇ, ਝੱਲੀ ਪਾਉਂਦੇ ਫਿਰਦੇ ।
ਭੁੱਖੇ ਤੋਤੇ ਪਿੰਜਰੇ ਪੈ ਕੇ-
'ਮਿੱਠੂ ਮੀਆਂ' ਕਹਾਉਂਦੇ ਫਿਰਦੇ ।
ਦਿਲ ਨੂੰ ਕਿਰਚੀ-ਕਿਰਚੀ ਕਰਕੇ,
ਮਿੱਤਰ ਲੁੱਡੀਆਂ ਪਾਉਂਦੇ ਫਿਰਦੇ ।
'ਕਮਰ' 'ਫ਼ਜ਼ਰ' ਨੂੰ ਮਾਰ ਕਲਾਵੇ,
'ਨ੍ਹੇਰੇ' ਅੱਜ ਡਰਾਉਂਦੇ ਫਿਰਦੇ ।
