ਚੱਲਦਾ ਹਾਂ ਅੰਦਰ ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ,
ਚੁੱਪ ਚਾਪ, ਖਾਮੋਸ਼ ਰਾਹਾਂ ਤੇ।
ਕੋਈ ਪੁਕਾਰਦਾ, ਕੋਈ ਚੁੱਪ ਕਰਾਂਦਾ,
ਕੋਈ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਖੁਆਬਾਂ ਦੇ ਰਾਹਾਂ ਤੇ।
ਵਿਰਦੀ ਤੈਨੂੰ, ਜਿਸਨੇ ਰਚਿਆ
ਓਹ ਅੰਦਰ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਬਣਿਆ।
ਦਿਲ ਦੀ ਧੜਕਣ ਵਿੱਚ ਵੱਜਦਾ ਹੈ,
ਓਹ ਤਾਰ ਜੋ ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਤਣਿਆ।
ਸਵਾਲ ਹੀ ਸਵਾਲ ਹਨ ਬਹੁਤ ਭਾਵੇਂ,
ਉੱਤਰ ਵੀ ਅੰਦਰ ਹੀ ਵੱਸਦੇ ਨੇ।
ਦਿਲ ਦੇ ਮੰਦਰ ਚ ਬੈਠਾ ਹੈ ਕੋਈ,
ਜਿਸਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਸਿਰਫ਼ ਚੁੱਪੀਆਂ ਵਿੱਚ ਨੇ
ਹਰ ਕਦਮ ਚੋ ਉਠਦਾ ਹੈ ਮੈਂ,
ਉਸਦਾ ਹੰਕਾਰਾ ਵੀ ਤੇਰੇ ਹਿਰਦੇ ਦਾ ਹੁੰਦਾ।
ਲਾਜ ਰੱਖਦਾ ਹੈ "ਵਿਰਦੀ" ਤੇਰੀ,
ਜੋ ਕਦੇ ਨਾ ਛੁੱਟੇ, ਦਿਲ ਦੀ ਯਾਤਰਾ 'ਚ ਹੁੰਦਾ।
ਚੱਲਦਾ ਹਾਂ ਅੰਦਰ ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ,
ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਟੁਕੜੇ ਨਵੀਆਂ ਰਾਹਾਂ ਤੋਂ ਲੈਕੇ।
ਸੁਫ਼ਨਿਆਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਨਾਲ ਰੰਗ ਭਰਨੇ
ਉਮੀਦਾਂ ਦੀ ਇਕ ਮੀਠੀ ਚਾਨਣੀ ਲੈਕੇ।
