ਚਾਂਦਨੀ ਰਾਤਾਂ ਮੈਂ ਟੁੱਟਦਾ ਇੱਕ ਤਾਰਾ ਵੇਖਿਆ,
ਆਸਮਾਨੋਂ ਡਿੱਗਦਾ ਹੋਇਆ ਦਿਲ ਟੁੱਟਦਾ ਕਰਾਰਾ ਵੇਖਿਆ।
ਟੁੱਟ ਕੇ ਵੀ ਹੱਸਦਾ ਹੋਇਆ ਅਣਜਾਣ ਆਸ਼ਕ ਵੇਖਿਆ,
ਕਬਰਾਂ 'ਚ ਜਾਣ ਦੀ ਰੱਚਦਾ ਹੋਇਆ ਸਾਜਿਸ਼ ਵੇਖਿਆ।
ਰੱਬ ਨੂੰ ਕੋਸਦਾ ਤੇ ਯਾਰ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਵੇਖਿਆ,
ਘਰ ਕਬਰ ਦਾ ਲੱਕੜਾਂ 'ਤੇ ਕਰਦਾ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਵੇਖਿਆ।
ਖ਼ੂਨੀ ਕਲਮ ਨਾਲ ਲਿਖਦਾ ਹੋਇਆ ਵਿਚਾਰਾ ਵੇਖਿਆ,
ਕਾਗਜ਼ ਬਣਾਇਆ ਚੰਮ ਦਾ ਮੈਂ ਨਿਆਰਾ ਵੇਖਿਆ।
ਟੁੱਟਿਆ ਦਿਲ ਝੋਲੀ ਚੁੱਕਿਆ ਲਹੂ ਲੁਹਾਨ ਹੋਇਆ,
ਦੇਖ ਕੇ ਲੱਗਿਆ ਇੰਝ ਦੁਕਾਨੋਂ ਹਲਾਲ ਹੋਇਆ।
ਫੇਰ ਵੀ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿਉਂ ਉਹ ਤਾਰਾ ਨਾ ਰੋਇਆ,
ਪੁੱਛਿਆ ਤੇ ਕਹਿੰਦਾ ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਇੱਕ ਕਤਲ ਹੋਇਆ।
ਦੱਸ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਤੇ ਲੁੱਕ ਲੁੱਕ ਰੋਇਆ,
ਝੋਲੀ ਜੋ ਦਿਲ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਓਹਦੇ ਵਿੱਚ ਸੀ ਖੋਇਆ।
ਬੇਵਫ਼ਾਈ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋਇਆ ਮੈਂ ਖ਼ੂਬ ਨਜ਼ਾਰਾ ਵੇਖਿਆ।
ਮੈਂ ਨਾਲ ਜਾ ਉਸ ਦਿਲ ਦਾ ਰੂਹੀ ਸੰਸਕਾਰ ਕਰਾਇਆ,
ਜਲਦੇ ਹੋਏ ਦਿਲ 'ਚੋਂ ਇੱਕ ਰੂਹਾਨੀ ਆਵਾਜ਼ਾ ਆਇਆ।
"ਯਾਰ ਦਾ ਸੀ ਤੇ ਯਾਰ ਦਾ ਹੀ ਹੋ ਚਲਿਆ।
ਖ਼ੁਦਾ ਤਾਂ ਮਿਲ ਗਿਆ ਹੁਣ ਯਾਰ ਲਈ ਮੋਹ ਚੱਲਿਆ।
" ਲਿਖਦੇ ਹੋਏ ਸ਼ੈਰੀ ਦਾ ਵੀ ਹੱਥ ਬਹੁਤ ਕੰਬਿਆ,
ਲੱਭਿਆ ਨਾ ਉਹ ਆਸ਼ਕ ਫੇਰ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਲੱਭਿਆ।
ਆਸਮਾਨੀਂ ਵੇਖਿਆ ਤੇ ਹੱਸਦਾ ਉਹੀਓ ਤਾਰਾ ਵੇਖਿਆ।
