ਹੋਰ ਉਚਾ ਥਾਲ ਹੋਇਆ ਧਰਤ ਤੋਂ,
ਹੋਰ ਤਿੱਖੀ ਪੀੜ ਮੇਰੀ ਹੋ ਗਈ ।
ਸ਼ਾਂਤ-ਕਿਰਨਾਂ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ੀਂ ਘੁੰਮੀਆਂ,
ਰੱਤ ਫੱਟਾਂ ਮੇਰਿਆਂ 'ਚੋਂ ਚੋਅ ਗਈ ।
ਹੋਰ ਚਾਨਣ ਥਾਲ ਵਿਚੋਂ ਡੁਲ੍ਹਿਆ,
ਹੋਰ ਗੋਰੀ ਅੰਬਰਾਂ ਦੀ ਹਿੱਕੜੀ ।
ਹੋਰ ਪੈਂਡੇ ਇਸ਼ਕ ਦੇ ਦੁਸ਼ਵਾਰ ਨੇ,
ਜੰਮ ਗਈ ਬੁਲ੍ਹਾਂ ਤੇ ਕੇਹੀ ਸਿੱਕੜੀ ।
ਹੋਰ ਹੁੰਦੀ ਰਾਤ ਜਾਵੇ ਚਾਨਣੀ,
ਹੋਰ 'ਨ੍ਹੇਰੇ ਨਕਸ਼ ਤੇਰੇ ਹੋ ਗਏ ।
ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੇ ਰੰਗ ਸੂਹੇ ਖੁਰ ਗਏ,
ਪੈਰ ਕਿਹੜੇ ਫੁਲ ਸੂਹੇ ਕੋਹ ਗਏ ।
ਚਾਰ ਕੂੰਟਾਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੇ ਕੱਛੀਆਂ,
ਅੱਜ ਤੀਕਰ ਨਕਸ਼ ਤੇਰੇ ਟੋਲਦਾਂ ।
ਦੂਰ ਮੈਥੋਂ ਨੇ ਬਹਾਰਾਂ ਸਾਵੀਆਂ,
ਪੱਤ-ਝੜ ਰਾਖ ਨੂੰ ਹੀ ਫੋਲਦਾਂ ।
ਮੇਲ ਤੇਰਾ ਹੀ ਅਸਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ,
ਚੰਨ ਕੋਲੋਂ ਨੂਰ ਲੈ ਕੇ ਕੀ ਕਰਾਂ ।
ਆਸ ਦਾ ਕਚਾ ਪਿਆਲਾ ਟੁਟਿਆ,
ਰਹਿ ਗਈਆਂ ਨੇ ਬਸ ਹੱਥੀਂ ਠੀਕਰਾਂ ।
