ਚੰਨ ਦੇ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਚੰਨ ਦਾ ਨਾਂ ਲਿਖਣਾ ਹੈ ।
ਮੇਰਾ, ਉਹਦੇ ਨਾਲੋਂ ਸੋਹਣਾ ਤਾਂ ਲਿਖਣਾ ਹੈ ।
ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਹਾੜ੍ਹ ਮਹੀਨਾ ਲਿਖਣਾ,
ਤੈਨੂੰ ਤੂਤਾਂ ਵਾਲੇ ਖੂਹ ਦੀ ਛਾਂ ਲਿਖਣਾ ਹੈ ।
ਤੇਰੇ ਨੈਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਵਾਲਾਂ ਉੱਠਦਿਆਂ ਦਾ,
ਮੈਂ ਹਰ ਹਾਲ ਚ ਇੱਕੋ ਉੱਤਰ, 'ਹਾਂ' ਲਿਖਣਾ ਹੈ ।
ਤਖ਼ਤ ਹਜ਼ਾਰਾ ਛੱਡ ਕੇ ਤੁਰਦੇ ਧੀਦੋ ਨੇ, ਹੁਣ
ਝੰਗ ਸਿਆਲ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸ਼ਹਿਰ ਗਰਾਂ ਲਿਖਣਾ ਹੈ ।
ਮੇਰੇ ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਤੇਰੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਦੂਰੀ ਨੂੰ ਮੈਂ,
ਸਾਡੇ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਝਨਾਂ ਲਿਖਣਾ ਹੈ ।
ਜਿੱਥੇ ਬਹਿ ਕੇ ਸ਼ਬਦ ਨਹੀਂ, ਅਹਿਸਾਸ ਘੜੇ ਨੇ,
ਤੇਰੀ ਬੁੱਕਲ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸੁੱਚੀ ਥਾਂ ਲਿਖਣਾ ਹੈ ।
ਰੂਪ ਅਮਨ ਦੀ ਸ਼ਾਇਰੀ ਤਾਂਈਂ ਬਖਸ਼ਣ ਵਾਲੇ,
ਮਹਿਰਮ ਨੂੰ, ਮੈਂ ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ 'ਜਾਂ' ਲਿਖਣਾ ਹੈ ।
