ਚਿੜੀਆਂ ਨੂੰ ਨਾ ਚੋਗਾ ਮਿਲਦਾ ਗਿਰਝਾਂ ਖਾਵਣ ਮਾਸ ।
ਜ਼ੋਰਾਵਰ ਨੂੰ ਤੇਰੀ ਦੁਨੀਆ ਰੱਬਾ ਆਵੇ ਰਾਸ ।
ਰੱਜ ਕੇ ਵੈਰੀ ਵੈਰ ਕਮਾਂਦੇ ਹਸਦੇ ਦੇਖ ਕੇ ਗ਼ੈਰ,
ਘਰ ਦੇ ਖ਼ੂਨ-ਖ਼ਰਾਬੇ ਕੀਤਾ ਘਰ ਦਾ ਸੱਤਿਆ ਨਾਸ ।
ਜਗ ਦੀਆਂ ਗ਼ਰਜ਼ਾਂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਏ ਸਭ ਦਾ ਚਿੱਟਾ ਖ਼ੂਨ,
ਗੋਰ ਕਿਨਾਰੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਏ ਬੰਦੇ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ।
ਤੇਰੇ ਮਗਰੋਂ ਗੁਲਸ਼ਨ ਦੀ ਫੇਰ ਇੰਜ ਵੀਰਾਨੀ ਹੋਈ,
ਰੁੱਸੀਆਂ ਬਾਗ਼ ਬਹਾਰਾਂ ਉੱਡ ਗਈ ਫੁੱਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਸ ।
ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਵਾਲੇ ਪੂਜਨ ਜ਼ਰ ਦੇ ਲਾਤ-ਮਨਾਤ,
ਦਰਵੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਰਹਿੰਦੀ 'ਆਹੂ' ਰੱਬ ਸੱਚੇ ਤੇ ਆਸ ।
