ਚੋਰਾਂ ਵਾਂਗੂੰ ਅੱਖ ਚੁਰਾਈ ਜਾਨਾਂ ਏਂ ।
ਦੰਦਾਂ ਥੱਲੇ ਜੀਭ ਦਵਾਈ ਜਾਨਾਂ ਏਂ ।
ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਤੂੰ ਭੋਲਾ-ਭਾਲਾ ਲੱਗਣਾ ਏਂ,
ਬੁੱਕਲ ਦੇ ਵਿਚ ਛੁਰੀ ਲੁਕਾਈ ਜਾਨਾਂ ਏਂ ।
ਜੋ ਬੀਜੇਂਗਾ ਓੜਕ ਉਹੋ ਵੱਢਣਾ ਈ,
ਕੰਡੇ ਰਾਹਵਾਂ ਵਿੱਚ ਉਗਾਈ ਜਾਨਾਂ ਏਂ ।
ਐਸ਼ ਕਰੇਂ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਚੇ ਮਹਿਲਾਂ ਵਿਚ,
ਸਾਡੇ ਪਿਆਰ ਦੀ ਕੁੱਲੀ ਢਾਈ ਜਾਨਾਂ ਏਂ ।
ਹੋਰ ਕਿੰਨਾ ਅਜ਼ਮਾਉਣੈ 'ਸਦਫ਼' ਜੀ ਇਸ਼ਕੇ ਨੂੰ,
ਕੱਚਾ ਘੜਾ ਝਨਾਂ ਵਿਚ ਪਾਈ ਜਾਨਾਂ ਏਂ ।
