ਚੁੱਪ ਚੁਪੀਤੀ ਰੋਜ਼ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ।
ਸਿਸਕੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਬਾਤ ਪਾਵੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ।
ਕੋਲ ਇਸ ਦੇ ਜਦ ਕਦੇ ਮੈਂ ਹੰਝੂੰਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਾਂ
ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ ਝਰਨਿਆਂ ਦੇ ਗੀਤ ਗਾਵੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ।
ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਤਾਰਾਂ ਨੂੰ ਠੰਡੀ ਪੌਣ ਬਣ ਕੇ ਛੇੜਦੀ
ਜਿਉਂ ਕਿਸੇ ਮਹਿਬੂਬ ਦਾ ਪੱਤਰ ਲਿਆਵੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ।
ਗੁਜ਼ਰਦੀ ਅਕਸਰ ਹਨੇਰੇ ਰਸਤਿਆਂ 'ਚੋਂ ਰੋਜ਼ ਹੀ
ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਵਾਂਗ ਫਿਰ ਵੀ ਝਿਲਮਿਲਾਵੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ।
ਮਹਿਲ ਖ਼ਾਬਾਂ ਦੇ ਸੁਮੈਰਾ ਢਾਹ ਲਏ ਨੇ ਆਪ ਹੀ
ਹੋਰ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਭਲਾ ਦੱਸੋ ਕੀ ਚਾਹਵੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ।
