ਚੁੱਪ ਵੱਟਿਆਂ ਗੁਜ਼ਾਰੇ
ਨਈਂਓ ਹੁੰਦੇ,
ਨੀ ਵੱਟੇ ਵੱਟ ਜਾਣ ਵਾਲੀਏ।
ਕੱਚੇ ਸੁਫ਼ਨੇ ਸਹਾਰੇ ਨਈਂਓ ਹੁੰਦੇ,
ਨੀ ਵੱਟੇ ਵੱਟ ਜਾਣ ਵਾਲੀਏ।
ਵੱਟਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਮੱਥੇ,
ਅਜ਼ਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਟ ਨੀ।
ਸਿੱਪੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾ,
ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਨੂੰ ਝੱਟ ਨੀ।
ਝੰਗ ਤਖ਼ਤ ਹਜ਼ਾਰੇ ਨਈਂਓ ਹੁੰਦੇ,
ਨੀ ਵੱਟੇ ਵੱਟ ਜਾਣ ਵਾਲੀਏ।
ਚੁੱਪ ਵੱਟਿਆਂ ਗੁਜ਼ਾਰੇ ਨਈਂਓ ਹੁੰਦੇ,
ਨੀ ਵੱਟੇ ਵੱਟ ਜਾਣ ਵਾਲੀਏ।
ਝਾਂਜਰਾਂ ਦੀ ਚੁੱਪ ਵਿੱਚ, ਧੁੱਖ਼ਦਾ ਸਰੀਰ ਨੀ,
ਮਰਜ਼ੀ ਏ ਤੇਰੀ ਇਹਨੂੰ ਕਵੇਂ ਤਕਦੀਰ ਨੀ।
ਧੁਰੋਂ ਨਫ਼ੇ ਤੇ ਖ਼ਸਾਰੇ ਨਈਂਓ ਹੁੰਦੇ,
ਨੀ ਵੱਟੇ ਵੱਟ ਜਾਣ ਵਾਲੀਏ।
ਚੁੱਪ ਵੱਟਿਆਂ ਗੁਜ਼ਾਰੇ ਨਈਂਓ ਹੁੰਦੇ,
ਨੀ ਵੱਟੇ ਵੱਟ ਜਾਣ ਵਾਲੀਏ।
ਚਿੱਟੇ ਦਿਨ ਤਾਰੇ ਤੈਨੂੰ ਤੱਕਦੇ ਨਾ ਰੱਜਦੇ,
ਚੁੱਕ ਦੇ ਨੀ ਘੁੰਡ ਹੁਣ ਲੱਜੀਆਂ ਦੀ ਲੱਜਦੇ।
ਬਿਨਾਂ ਵੇਖਿਆਂ ਨਤਾਰੇ ਨਈਂਓ ਹੁੰਦੇ,
ਨੀ ਵੱਟੇ ਵੱਟ ਜਾਣ ਵਾਲੀਏ।
ਚੁੱਪ ਵੱਟਿਆਂ ਗੁਜ਼ਾਰੇ ਨਈਂਓ ਹੁੰਦੇ,
ਨੀ ਵੱਟੇ ਵੱਟ ਜਾਣ ਵਾਲੀਏ।
ਕੱਚ ਦਿਆਂ ਸ਼ੀਸ਼ਿਆਂ ਤੇ
ਕਰੇਂ ਇਤਬਾਰ ਤੂੰ,
ਸਾਡੀਆਂ ਵੀ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ
ਝਾਤੀ ਜ਼ਰਾ ਮਾਰ ਤੂੰ।
ਰੋਜ਼-ਰੋਜ਼ ਇਹ ਇਸ਼ਾਰੇ ਨਈਂਓ ਹੁੰਦੇ,
ਨੀ ਵੱਟੇ ਵੱਟ ਜਾਣ ਵਾਲੀਏ।
ਚੁੱਪ ਵੱਟਿਆਂ ਗੁਜ਼ਾਰੇ ਨਈਂਓ ਹੁੰਦੇ,
ਨੀ ਵੱਟੇ ਵੱਟ ਜਾਣ ਵਾਲੀਏ।
