ਦਾਲ-ਦਿਲ ਦੀ ਘੁੰਡੀ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਦੇਖਾਂ,
ਇਹਨਾਂ ਜ਼ੁਲਫ਼ਾਂ ਕਾਲੀਆਂ ਲੰਬੀਆਂ ਨੂੰ ।
ਉਹ ਅੰਬਰ ਦੇ ਵਿਚ ਪਾਲੀਆਂ ਨੂੰ,
ਉਹ ਤੇਲ ਫੁਲੇਲ ਪਲੰਮੀਆਂ ਨੂੰ ।
ਉਹ ਜ਼ੁਲਫ਼ਾਂ ਸ਼ਾਮ ਕਿਨਾਰ ਸ਼ਫਕ,
ਉਹ ਨਾਲ ਸਬਾ ਦੇ ਜੰਮੀਆਂ ਨੂੰ ।
ਸੱਚ ਕੁਨੋਂ ਦਿਲ ਤਾਲਿਅ ਭੀ ਇਹਨਾਂ,
ਰਾਤੀਂ ਮੂਲ ਨਾ ਧੰਮੀਆਂ ਨੂੰ ।
ਲੈ ਹੱਥ ਹੈਦਰ ਜ਼ੁਲਫ਼ ਦਾ ਦਾਮਨ,
ਗਾਹਲੀਂ ਛੋੜ ਨਿਕੰਮੀਆਂ ਨੂੰ ।੮।
