ਕਲਮ ਦੇ ਨਾਲ ਦਰਦ ਵੰਡਾਇਆ ਮੈਂ,
ਹਰ ਇੱਕ ਧੋਖਾ ਤੇਰਾ ਕਲਮ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਮੈਂ।
ਕੱਲ੍ਹ ਟੁੱਟੇ ਤਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਇਕੱਲਿਆਂ ਬਹਿ ਕੇ,
ਆਪਣਾ ਟੁੱਟਿਆ ਦਿਲ ਕਬਰੀਂ ਮਨਾਇਆ ਮੈਂ।
ਕਬਰਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਬਹਿ 'ਕੇ ਲਿਖਿਆ ਮੈਂ,
ਟੁੱਟੇ ਆਸ਼ਕ ਦੀ ਰੂਹ ਨਾਲ ਦਰਦ ਵੰਡਾਇਆ ਮੈਂ।
ਤੂੰ ਦੂਰ ਹੋਈ ਲੱਗਿਆ ਖ਼ੁਦਾ ਰੁੱਸਿਆ,
ਲਿਖ ਲਹੂ ਨਾਲ ਸ਼ੈਰੀ ਕਲਾਮ ਬਣਾਇਆ ਮੈਂ।
ਇਸ਼ਕ-ਏ-ਜ਼ਹਿਰ ਸਮੁੰਦਰ 'ਚ ਡੁੱਬ ਚੱਲਿਆ ਮੈਂ,
ਸਾਰੀ ਕਾਇਨਾਤ ਨੂੰ ਅਲਵਿਦਾ ਕਹਿ ਆਇਆ ਮੈਂ।
ਨਾ ਮੁੰਦਰਾਂ ਪਾਈਆਂ ਨਾ ਕਾਸਾ ਹੱਥੀਂ ਫੜਿਆ,
ਪਰ ਇਸ਼ਕੇ ਦਾ ਫ਼ਕੀਰ ਬਣ ਆਇਆ ਮੈਂ।
ਦਿਲ ਟੁੱਟਿਆ ਮੇਰਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕੀ ਪਤਾ,
ਗ਼ਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬਹਿ ਕੇ ਹਾਸਾ ਪਾਇਆ ਮੈਂ।
ਚਾਰ ਲੱਕੜਾਂ ਜੋਗਾ ਵੀ ਤੂੰ ਨਾ ਛੱਡਿਆ,
ਇਸ਼ਕੇ ਦੇ ਅੰਗਾਰਿਆਂ ਤੇ ਨੱਚ ਆਇਆ ਮੈਂ।
ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਗੀਤ ਹੋਣਾ,
ਕਿਸੇ ਕੀ ਪਤਾ ਕੀ ਕੀ ਦਿਲ 'ਤੇ ਹੰਢਾਇਆ ਮੈਂ।
ਉਹ ਵੀ ਆਖਦੀ ਹੋਣੀ ਏ ਝੂਠ ਬੋਲੇ,
ਤੂੰ ਇਸ਼ਕ ਮੇਰਾ ਤੇ ਧੋਖਾ ਕਮਾਇਆ ਮੈਂ।
ਦੋ ਕੋਡੀ ਦਾ ਰਹਿ ਗਿਆ ਦਿਲ ਮੇਰਾ,
ਤੇਰੇ ਹੱਥੀਂ ਬੇਵਫ਼ਾ ਇਹ ਤੁੜਵਾਇਆ ਮੈਂ।
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜੀਣ ਨੂੰ ਨਾ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਮੰਨਦਾ,
ਰੁੱਸੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਸ਼ੈਰੀ ਮਨਾਇਆ ਮੈਂ।
