ਮੈਂ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਲੜਕੀ ਬੋਲਦੀ
ਮੈਨੂੰ ਸਾਰਾ ਆਲਮ ਜਾਣਦਾ ।
ਕਿਸੇ ਰੱਬ ਦਾ ਰੁਤਬਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ
ਕਹੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਸਾਡੇ ਹਾਣ ਦਾ ।
ਮੇਰੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਬਾਪੂ ਡਰ ਗਿਆ
ਮੇਰਾ ਦਾਜ ਉੁਸ ਬਣਾਵਣਾ ।
ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਵੀ ਦਰੀਆਂ ਬੁਣਨੀਆਂ ।
ਮੈਨੂੰ ਇੱਜ਼ਤਾਂ ਨਾਲ਼ ਵਿਹਾਵਣਾ ।
ਮੈਨੂੰ ਕੰਜਕ ਵਾਂਗ ਬਿਠਾ ਕੇ ।
ਸਾਰਾ ਜੱਗ ਪੂਜੀ ਜਾਂਵਦਾ ।
ਪਰ 'ਕੱਲੀ ਕਹਿਰੀ ਦੇਖ ਕੇ ।
ਮੇਰਾ ਫ਼ਾਇਦਾ ਫਿਰੇ ਉੁਠਾਂਵਦਾ ।
ਇੱਕ ਬੜੀਆਂ ਇੱਜ਼ਤਾਂ ਦੇਂਵਦਾ
ਕਹਿੰਦਾ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚਾਂਹਵਦਾ ।
ਜਦ ਉੁਸਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹਿਆ
ਉੁਹ ਹੋਟਲ ਵਿੱਚ ਬਲਾਂਵਦਾ
ਇੱਕ ਆਇਆ ਸੀ ਹੱਕ ਦੇਣ ਲਈ
ਮੇਰੀ ਛਾਤੀ ਦੇਖੀ ਜਾਂਵਦਾ ।
ਮੈਨੂੰ ਤੁਰਦੀ ਪਿੱਛੋਂ ਦੇਖਦਾ
ਨਾਲ਼ੇ ਆਪਣਾ ਕਾਮ ਜਗਾਂਵਦਾ ।
ਮੈਂ ਕੇਸ ਵੀ ਅੱਜ ਕੱਲ੍ਹ ਵਾਹੇ ਨਾ ।
ਨਾ ਸੂਰਜ ਧੁੱਪ ਕਰਾਂਵਦਾ ।
ਜਦ ਖੇਤ ਮੈਂ ਕਰਦੀ ਕੰਮੜੇ ।
ਤਾਂ ਪਿੰਡੇ ਆਣ ਜਲਾਂਵਦਾ ।
ਇੱਥੇ ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਪਿੱਛੋਂ ਰੱਬ ।
ਇੱਕ ਚੱਕਰ ਨਵਾਂ ਚਲਾਂਵਦਾ ।
ਮੇਰੇ ਪਿੰਡਿਉਂ ਚੀਸਾਂ ਨਿੱਕਲ਼ਦੀਆਂ ।
ਤੇ ਜਿਸਮ ਵੀ ਦਰਦ ਹੰਢਾਂਵਦਾ ।
ਤੇਜ਼ਾਬ ਨਾਲ਼ ਮੈਨੂੰ ਸਾੜ ਗਿਆ
ਜੋ ਸੀ ਗੀਤ ਪਿਆਰ ਦੇ ਗਾਂਵਦਾ ।
ਆਹ ਕੈਸੀ ਦੋਗਲੀ ਦੁਨੀਆਂ
ਮੈਨੂੰ ਰੱਤੀ ਸਮਝ ਨਾ ਆਂਵਦਾ ।
ਮੈਨੂੰ ਗ਼ਲਤੀ ਸਮਝ ਨਾ ਆਂਵਦੀ
ਜੱਗ ਮੈਨੂੰ ਗ਼ਲਤ ਠਹਿਰਾਂਵਦਾ ।
ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਵੀ ਗਾਲ੍ਹਾਂ ਕੱਢ ਰਹੀ
ਤੇ ਬਾਪੂ ਵੀ ਝਿੜਕ ਬਲਾਂਵਦਾ ।
ਤੇ ਬਾਪੂ ਵੀ ਝਿੜਕ ਬਲਾਂਵਦਾ ।
