ਧਰਤੀ ਕਿੱਡੀ ਸੋਹਣੀ ਜਾਪੇ,
ਜਿੱਥੇ ਰੁੱਖ ਰਚਿਆ ਕਰਤਾਰ।
ਧਰਤੀ ਇਸ ਤੋਂ ਸਾਹਾਂ ਮੰਗੇ,
ਨਾ ਜਾਪੇ ਏਸ ਦਾ ਭਾਰ।
ਦੇਵੇ ਸਭ ਨੂੰ ਹੱਕ ਬਰਾਬਰ,
ਨਾ ਕਰਦੀ ਕਦੇ ਹੰਕਾਰ।
ਧਰਤੀ ਕਿੱਡੀ ਸੋਹਣੀ ਜਾਪੇ,
ਜਿੱਥੇ ਰੁੱਖ ਰਚਿਆ ਕਰਤਾਰ।
ਸੱਤ ਅਸਮਾਨੋਂ ਪਰਲੀ ਮੂਰਤ,
ਜਿਸ ਰਚਿਆ ਇਹ ਸੰਸਾਰ।
ਲੋਕੀਂ ਕਰਦੇ ਰੱਬੀ ਪੂਜਾ,
ਮੈਂ ਪੂਜਾ ਧਰਤ ਪਿਆਰ।
ਧਰਤੀ ਕਿੱਡੀ ਸੋਹਣੀ ਜਾਪੇ,
ਜਿੱਥੇ ਰੁੱਖ ਰਚਿਆ ਕਰਤਾਰ।
ਸਭ ਕੁਝ ਲੱਗੇ ਇੱਥੇ ਝੂਠਾ,
ਰੁੱਖ ਜਾਪਣ ਧਰਤ ਸਚਿਆਰ।
ਕੁਦਰਤ ਦੇ ਨੇ ਵੈਰੀ ਲੋਕੀਂ,
ਵਿੱਚ ਤਰੱਕੀ ਲੋਕ ਉਡਾਰ।
ਧਰਤੀ ਕਿੱਡੀ ਸੋਹਣੀ ਜਾਪੇ,
ਜਿੱਥੇ ਰੁੱਖ ਰਚਿਆ ਕਰਤਾਰ।
ਉੱਡੋ ਉੱਚੀ ਜਿੰਨਾ ਮਰਜੀ,
ਉਸ ਦੀ ਲੀਲਾ ਅਪਰ ਅੰਪਾਰ,
ਕੀਤਾ ਪਿਆਰ ਅੱਖੋਂ ਓਹਲੇ,
ਲੱਗਣ ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ਲਾਚਾਰ।
ਧਰਤੀ ਕਿੱਡੀ ਸੋਹਣੀ ਜਾਪੇ,
ਜਿੱਥੇ ਰੁੱਖ ਰਚਿਆ ਕਰਤਾਰ।
ਛੱਡ ਕੁਹਾੜੀ ਚੱਕੋ ਰੰਬੀ,
ਕਰੋ ਰੁੱਖ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਇਜਹਾਰ।
ਧਰਤ ਰੁੱਖ ਦੀ ਬੋਲੀ ਬੋਲੇ,
ਕਲਮ ਸੁੱਖੇ ਬਣੀ ਤਲਵਾਰ।
ਧਰਤੀ ਕਿੱਡੀ ਸੋਹਣੀ ਜਾਪੇ,
ਜਿੱਥੇ ਰੁੱਖ ਰਚਿਆ ਕਰਤਾਰ।
