ਦਿਲ ਦਾ ਬੂਹਾ ਢੋਇਆ ਨਹੀਂ ਏ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੋਂ ।
ਪਰ ਕੋਈ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਇਆ ਨਹੀਂ ਏ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੋਂ ।
ਤਾਂ ਕੀ ਮੈਨੂੰ ਹੰਝੂ ਤਾਅਨੇ ਦਿੰਦੇ ਨੇ,
ਕੋਈ ਪਿਆਰਾ ਮੋਇਆ ਨਹੀਂ ਏ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੋਂ ।
ਉਹ ਸੱਜਣ ਵੀ ਪੱਕਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਬਣ ਬੈਠਾ,
ਜਿਸ ਤੋਂ ਕੁੱਝ ਲਕੋਇਆ ਨਹੀਂ ਏ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੋਂ ।
ਇੱਕੋ ਸਾਹ ਹੀ ਕਹਿਦੇ ਦੁਖ ਹਿਆਤੀ ਦੇ,
ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਵੀ ਮੋਇਆ ਨਹੀਂ ਏ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੋਂ ।
ਟੁਰ ਜਾ ਤੇਰੇ ਰਸਤੇ ਪੱਧਰ ਕਰ ਛੱਡੇ,
ਹੁਣ ਤੇ ਕੋਈ ਟੋਇਆ ਨਹੀਂ ਏ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੋਂ ।
'ਸ਼ਾਦ' ਕਿਸੇ ਦੀ ਯਾਦ ਚੁਫ਼ੇਰੇ ਵੱਸੀ ਏ,
ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਮਰਾ ਧੋਇਆ ਨਹੀਂ ਏ ਵਰ੍ਹਿਆਂ ਤੋਂ ।
