ਦਿਲ ਦਰਿਆ ਨੇ ਬੁੱਕਲ ਪਾਇਆ
ਤੇਰੇ ਤਾਜ-ਮਹੱਲਾਂ ਨੂੰ
ਰਾਹਾਂ ਤੇ ਮੁਸਕਾਨ ਧੂੜ ਗਈ
ਤੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਸਵੱਲੀ ਹੋ ।
ਬੋਲ ਤੇਰੇ ਦੋ ਮਹਿੰਗੇ ਮਹਿੰਗੇ,
ਜੀਕਣ ਸ਼ਹਿਦ ਛੱਤਿਉਂ ਚੋਵੇ
ਸੁੱਤੇ ਸੁੱਤੇ ਖੇਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ
ਗੂੰਜ ਪਵੇ ਜਿਉਂ ਟੱਲੀ ਹੋ ।
ਅੰਗਿਆਰਾਂ ਤੇ ਤੁਰਦੀ ਕੋਈ
ਲੰਘ ਆਈ ਮੈਂ ਵਾਟ ਹਿਜਰ ਦੀ,
ਨੈਣੀਂ ਖਿੜੀਆਂ ਸੱਜ-ਬਹਾਰਾਂ
ਛੱਬ ਨਾ ਜਾਵੇ ਝੱਲੀ ਹੋ ।
ਕੇਹਾ ਸੀ ਸੁੰਨਸਾਨ ਚੁਗਿਰਦਾ
ਕੇਹੀ ਰੁਤ ਵਿਛੋੜੇ ਦੀ
ਯਾਦਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ-ਜ਼ੋਰ ਵਰੋਲੇ
ਪਾਉਂਦੇ ਰਹੇ ਤਰਥੱਲੀ ਹੋ ।
ਦਿਨ ਚੜ੍ਹਦੇ ਦੀ ਲਾਲੀ ਵਾਂਗੂੰ
ਸੱਜਣਾਂ ਨੇ ਸੰਧੂਰ ਛਿੜਕਿਆ,
ਛੈਲ-ਜਵਾਨੀ ਮਹਿਕਾਂ ਵੰਡੇ,
ਜਿੰਦ-ਬਹਾਰਾਂ ਮੱਲੀ ਹੋ ।
ਹੁਣ ਨਾ ਪੱਬ ਧਰਤ ਤੇ ਲੱਗਣ
ਮਹਿਕ ਮਹਿਕ ਚੁਗਿਰਦਾ ਹੋਇਆ
ਪੌਣਾਂ ਆਈਆਂ ਦੇਣ ਵਧਾਈ
ਕਾਂਗ ਨਾ ਜਾਵੇ ਠੱਲੀ ਹੋ ।
ਚੰਨ-ਚਾਨਣੀ ਅੰਬਰ ਧੋਤਾ
ਤਾਰੇ, ਸੁਹਣੇ ਲੱਗਣ ਵੇ,
ਕਿਰਣਾਂ ਕੱਤਣ ਸੂਤ ਨੂਰਾਨੀ
ਜੀਕਣ ਦੋਧੀ-ਛੱਲੀ ਹੋ ।
