ਇਕੱਲਾ ਬੈਠਾ ਸੀ ਮੈਂ ਜਦੋਂ,
ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਨੇ ਬੁਲਾ ਲਿਆ।
ਕਹਿੰਦਾ ਮੈਂ ਪਿਆਰ ਬਿਨ੍ਹਾਂ,
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤੁੜਾ ਲਿਆ।
ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਸਾਥ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ,
ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਰਵਾਉਂਦਾ ਰਹਿਣਾ ਏ।
ਡਰ ਸੱਜਣ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਣ ਦਾ,
ਦਰਦ ਸਤਾਉਂਦਾ ਰਹਿਣਾ ਏ।
ਤੂੰ ਧੜਕਦਾ ਵੀ ਮੇਰੇ ਸੀਨੇ 'ਚ ਏ,
ਪਰ ਸਾਹ ਤੂੰ ਉਸ ਲਈ ਲੈਨਾ ਏ।
ਤੂੰ ਰੋਣਾ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਏ ਦਿਲਾ,
ਪਰ ਹੱਸ ਤੂੰ ਉਸ ਨਾਲ ਪੈਨਾ ਏ।
ਮੇਰੀ ਕੋਈ ਔਕਾਤ ਨਹੀਂ ਤੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਦਿਲਾ,
ਬਸ ਕੰਮ ਜਿਹਾ ਸਾਰੀ ਤੂੰ ਜਾਨਾ ਏ।
ਤੇਰੀ ਵੀ ਔਕਾਤ ਉਸ ਲਈ ਕੱਖ ਦੀ ਏ,
ਕਿਉਂ ਉਸ ਲਈ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਸੂਲੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਏ।
ਤੂੰ ਵੀ ਉਸਦੇ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਮੁਰੀਦ ਹੋਇਆ,
ਸ਼ੈਰੀ ਮੈਥੋਂ ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਲਕਾਉਣਾ ਏ।
ਮੈਨੂੰ ਕਹਿਣਾ ਕਿਉਂ ਤੂੰ ਦੁਖੀ ਕਰਦਾ,
ਪਰ ਇਕੱਲਿਆਂ ਤੂੰ ਵੀ ਕਿਉਂ ਰੋਣਾ ਏ।
ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਤੇ ਮੈਂ ਦੋਹੇਂ ਇੱਕੋ ਜਹੇ,
ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਤਾਂ ਕਰਦੇ ਪਰ ਦੱਸ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਤੈਨੂੰ ਤੇ ਤੇਰੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਵੀ ਪਤਾ ਸੋਹਣਿਆ,
ਇਕੱਲੇ ਰੋ ਤਾਂ ਸਕਦੇ ਪਰ ਹੱਸ ਨਾ ਹੋਵੇ।
