ਤੇਰੀ ਮਿੱਟੀ ਵਿਚ ਅੱਖਾਂ ਭਰੀਆਂ
ਖ਼ੂਨ ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦੇ ਰੋ ।
ਉਹਨਾਂ ਹੀ ਰਾਹਾਂ 'ਚ ਤੂੰ ਵੀ ਮਿਟਿਆ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ 'ਚ ਸਾਡਾ ਸੀ ਮੋਹ।
ਦੇਸ ਪਰਾਏ ਖ਼ਾਕ ਦਾ ਓਢਣ
ਦਿਸਦਾ ਦੇਸ ਨ ਕੋ!
ਮੋਇਆਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ 'ਚ ਰੁਲਿਆਂ ਸਾਨੂੰ
ਚੁੰਮਿਆ ਮਿਠੜੀ ਲੋਅ।
ਦੋ ਮਾਵਾਂ ਨੇ ਅੱਥਰੂ ਵਾਰੇ ਪੰ
ਜ ਨਦੀਆਂ ਨੂੰ ਛੋਹ।
ਸ਼ਾਹ ਹਨੇਰਾਂ 'ਚ ਤਾਰਿਆਂ ਸਾਹਮੇ
ਵੱਡ ਕਬੇਰਾਂ ਦੇ ਧ੍ਰੋਹ।
ਸੁੱਤਿਆਂ ਸ਼ੇਰਾਂ ਦੇ ਕੋਲੋਂ ਨੱਸਦੇ
ਮੌਤਾਂ ਦੇ ਭਾਰ ਨੂੰ ਢੋ।
ਸ਼ਮਸ਼ੀਰਾਂ ਦੀਆਂ ਛਾਵਾਂ ਦੇ ਭੈਅ
ਰਾਹੀਂ ਰਹੇ ਖਲੋ।
ਸ਼ਹੁ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਪੱਤਣੋਂ ਉੱਠੀ
ਕਹਿਰਵਾਨ ਕੰਨਸੋਅ।
