ਕੱਚਾ ਘੜਾ ਖੁਰ ਢੇਰੀ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਹੇਠ ਪਿਆ ਉਸੇ ਬੂਟੇ

ਸਮਝਿਆ ਮੁੜਨਾ ਨਹੀਂ ਮੁਨਾਸਬ, ਮਤਾ ਕੌਲੋਂ ਹੋਈਏ ਝੂਠੇ

ਕੌਲੋਂ ਹਾਰੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਯਾਰ ਵਿਸਾਰੇ, ਉਹ ਜਾ ਜਹੱਨਮ ਲੂਠੇ

ਲੱਭੂ ਸ਼ਾਹ ਜਿਹੜੇ ਬੋਲ ਦੇ ਪੱਕੇ, ਉਹ ਲੈਣ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਝੂਟੇ

📝 ਸੋਧ ਲਈ ਭੇਜੋ