ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੋਸਤੀ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨ ਕੇ ਨਿੱਕਲ ਚੁੱਕਿਆ,
ਸਾਵਧਾਨ ਦੋਸਤਾ ਮੌਕਾ ਤਾਣ ਕੇ ਛੁਰਾ ਨਾ ਖੋਭ ਜਾਵੇ।
ਇਹ ਅਕਲ ਚੂਰ-ਚੂਰ ਕਰਕੇ ਮਾਨਵ ਨੂੰ ਵਹਿਸੀ ਬਣਾਉਂਦਾ,
ਅੱਜ ਜਾਵੇ ਕੱਲ੍ਹ ਜਾਵੇ ਕਦੇ ਵੀ ਜਾਵੇ ਦਿਲਾਂ ਚੋਂ ਲੋਭ ਜਾਵੇ।
ਸ਼ਕਲ-ਬਦਸ਼ਕਲ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਸਭ ਅੱਖਾਂ ਦਾ ਭਰਮ ਹੈ,
ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਗੋਰਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕਾਲਾ ਹੀ ਸੋਭ ਜਾਵੇ।
ਬੋਲਾਂ ਦਾ ਵਾਰ ਜਿਸਮ ਤੇ ਨਹੀਂ ਦਿਲ ਤੇ ਮਾਰ ਕਰਦਾ,
ਸਿੱਧੂ' ਸੋਚ ਕੇ ਬੋਲ ਕੋਈ ਗੱਲ ਨਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਚੋਭ ਜਾਵੇ।
