ਡੁੱਬ ਗਿਆ ਸਰਘੀ ਦਾ ਤਾਰਾ, ਆ ਵੀ ਜਾ।
ਚੜ੍ਹ ਪਿਆ ਸੂਰਜ ਦੁਬਾਰਾ, ਆ ਵੀ ਜਾ।
ਮੂਰਤੀ ਦੇ ਨਕਸ਼ ਘੜਨੋਂ ਰਹਿ ਗਏ,
ਝੂਰਦਾ ਸ਼ਿਲਪੀ ਵਿਚਾਰਾ, ਆ ਵੀ ਜਾ।
ਦੇਖ ਕੇ ਖਾਲੀ ਪਿਆ ਘਰ, ਹਿਜਰ ਨੇ,
ਕਰ ਲਿਆ ਉਸ ਵਿੱਚ ਉਤਾਰਾ, ਆ ਵੀ ਜਾ।
ਬਿਨ ਤੇਰੇ ਮੇਰਾ ਨਹੀਂ ਕੋਈ ਵਜੂਦ,
ਹੁਣ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਗੁਜ਼ਾਰਾ, ਆ ਵੀ ਜਾ।
ਦਿਲ ਜਿਹੜੇ ਪੱਤਣ ‘ਤੇ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਡੀਕ,
ਖੁਰ ਰਿਹਾ ਉਸ ਦਾ ਕਿਨਾਰਾ, ਆ ਵੀ ਜਾ।
ਰਾਖ ਕਰ ਛੱਡਿਆ ਬਾਰੂਦੀ ਢੇਰਾਂ ਨੇ,
ਪਿਆਰ ਦਾ ਘਰ ਬਾਰ ਸਾਰਾ, ਆ ਵੀ ਜਾ।
ਘੋਰ ਇਕਲਾਪੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਮੌਤ ਹੈ,
ਉਮਰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ ਸਹਾਰਾ, ਆ ਵੀ ਜਾ।
