ਦੁਨੀਆਂ ਭੋਲੇ ਨਾਲ ਬੜੀ ਹੈ ਭੋਲੀ ਵੀ ।
ਬੜਬੋਲੇ ਦੇ ਨਾਲ ਉਵੇਂ ਬੜਬੋਲੀ ਵੀ ।
ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਮਾਂ-ਬੋਲੀ ਦਾ ਕੁਝ ਰਹਿੰਦਾ ਨਹੀਂ,
ਪੰਜਾਬੀ ਦੀ 'ਪੰਜਾਬੀ' ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਵੀ ।
ਮੰਨਦੇ ਹਾਂ ਬੰਦੇ ਨੇ ਔਰਤ ਰੋਲੀ ਹੈ,
ਉਹ ਹੀ ਅੱਥਰੂ ਕੇਰੇ ਚੁੱਕ ਕੇ ਡੋਲੀ ਵੀ ।
ਉੱਥੇ ਇਕੋ ਗੱਲ ਹੀ ਦੂਸਰ-ਪਾਰ ਗਈ,
ਜਿੱਥੇ ਕੁੱਝ ਨਾ ਕਰ ਸਕਦੀ ਸੀ ਗੋਲੀ ਵੀ ।
ਕਿੱਧਰੇ ਕਿਸਮਤ ਛੱਪੜ ਪਾੜ ਕੇ ਦੇ ਜਾਂਦੀ,
ਕਿਧਰੇ ਅੱਡੀ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ ਏ ਝੋਲੀ ਵੀ ।
ਏਹੋ ਸੁਣਿਐਂ ਤੇਰੇ ਬਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ,
ਤੇਰੀ ਆਦਤ ਜ਼ਿੱਦੀ ਹੈ ਪਰ ਭੋਲੀ ਵੀ ।
ਜਿਸ ਨੂੰ ਬੋਲਣ ਲੱਗਿਆਂ ਕੋਈ ਝਾਕਾ ਨਹੀਂ,
ਉਸ ਬੋਲੀ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ ਮਾਂ-ਬੋਲੀ ਵੀ ।
ਬਿਨ ਮਤਲਬ ਨਾ ਸੁਣਦੀ ਏ ਨਾ ਵਹਿੰਦੀ ਏ,
ਇਹ ਦੁਨੀਆਂ ਏ ਅੰਨ੍ਹੀ ਵੀ ਤੇ ਬੋਲੀ ਵੀ ।
'ਅਸ਼ਰਫ਼' ਸਾਡੇ ਹੀ ਬੂਹੇ ਤੇ ਤਾਲਾ ਸੀ,
ਉੱਪਰ ਵਾਲੇ ਤਾਂ ਕਿਸਮਤ ਸੀ ਖੋਲ੍ਹੀ ਵੀ ।
