ਇਹ ਗਲੀਆਂ, ਚੁਰਾਹੇ, ਇਹ ਘਰ ਖ਼ਾਲੀ ਖ਼ਾਲੀ
ਉਸ ਇਕ ਸ਼ਖ਼ਸ ਬਾਝੋਂ ਨਗਰ ਖ਼ਾਲੀ ਖ਼ਾਲੀ
ਜੇ ਸੋਚਾਂ ਤਾਂ ਤੇਰੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਟਿਕਾਣੇ
ਜੇ ਢੂੰਡਾਂ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਖ਼ਾਲੀ ਖ਼ਾਲੀ
ਕਦੇ ਚਹਿਕਦੇ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪਰਿੰਦੇ
ਕਦੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਸ਼ਜਰ ਖ਼ਾਲੀ ਖ਼ਾਲੀ
ਹੈ ਇਸ ਦੇ ਵੀ ਸੀਨੇ ਤੇ ਇਤਿਹਾਸ ਲਿਖਿਆ
ਜੋ ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਜਾਪੇ ਨਗਰ ਖ਼ਾਲੀ ਖ਼ਾਲੀ
ਇਹ ਮੌਸਮ ਦਾ ਚਿਹਰਾ, ਇਹ ਦੁੱਖਾਂ ਦੀ ਗਾਥਾ
ਬਿਨਾ ਪਤਿਆਂ ਦੇ ਲਗਰ ਖ਼ਾਲੀ ਖ਼ਾਲੀ
ਨ ਆਹਟ, ਨ ਦਸਤਕ, ਨ ਸਰਗੋਸ਼ੀ ਕੋਈ
ਬੜੇ ਚਿਰ ਤੋਂ ਹੋਇਆ ਹੈ ਘਰ ਖ਼ਾਲੀ ਖ਼ਾਲੀ
