ਇਹ ਇਸ਼ਕ ਦੀ ਇਬਾਰਤ
ਸਾਥੀ ਜਰਾ ਕੁ ਆਉਣਾ
ਹਰ ਸਤਰ ਪੜ੍ਹਕੇ ਜਾਣਾ
ਅੱਖਰ ਨ ਕੋਈ ਮਿਟਾਉਣਾ ।
ਸੱਧਰਾਂ ਦੇ ਟੁੱਟੇ ਖੰਡ੍ਹਰ
ਕਦੇ ਅਟਾਰੀਆਂ ਸਨ
ਏਥੇ ਸੀ ਮਹਿਲ ਰੰਗਲਾ
ਬੂਹੇ ਤੇ ਬਾਰੀਆਂ ਸਨ
ਸ਼ਰੀਹਾਂ ਨੂੰ ਛੁੰਹਦੀਆਂ ਸੀ
ਆ ਕੇ ਰੰਗੀਨ ਪੌਣਾਂ ।
ਚਾਵਾਂ ਦੇ ਬਾਗ ਸਾਵੇ
ਏਥੇ ਵੀ ਝੂਲਦੇ ਸਨ
ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੇ ਦਰਿਆ
ਰਾਤਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ੂਕਦੇ ਸਨ
ਭੁੱਲਦਾ ਨ ਤਿਤਲੀਆਂ ਨੂੰ
ਫੁੱਲਾਂ ਦੁਆਲੇ ਭਾਉਣਾ ।
ਝੁੱਲੀਆਂ ਹਨੇਰੀਆਂ ਤੇ
ਤੂਫਾਨ ਜਦ ਵੀ ਆਏ
ਝਨ੍ਹਾਂ ਉਦਾਸ ਹੋਈ
ਰਹੇ ਮਾਰੂਥਲ ਧ੍ਰਿਹਾਏ
ਪ੍ਰੀਤਾਂ ਦੇ ਕਾਫਲੇ ਨੂੰ
ਆਵਾਜ ਦੇ ਬੁਲਾਉਣਾ ।
ਸਾਥੀ ਤੂੰ ਸਿਖ ਲੈਣਾ
ਮਰ ਕੇ ਵੀ ਮੁਸਕਾਓਣਾ
ਕੋਈ ਫੁੱਲ ਚਾੜ੍ਹ ਦੇਣਾ
ਜਿੱਤਾਂ 'ਤੇ ਹਾਰ ਪਾਓਣਾ
ਯਾਦਾਂ ਦੇ ਮੰਜ਼ਰ ਸਾਹਵੇਂ
ਮਰਸੀਆ ਵੀ ਗਾਉਣਾ ।
ਮੇਰੀ ਮਜ਼ਾਰ ਉੱਤੇ
ਸਾਥੀ ਜਦੋਂ ਵੀ ਆਓਣਾ
ਹੁਸਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਨਾ
ਇਸ਼ਕੇ ਦੀ ਬਾਤ ਪਾਓਣਾ
ਐਪਰ ਹੈ ਸਹੁੰ ਤੁਹਾਨੂੰ
ਹੰਝੂ ਨ ਕੋਈ ਵਹਾਓਣਾ ।
ਸਾਥੀ ਜਰਾ ਕੁ ਆਓਣਾ
ਸਾਥੀ ਜਰਾ ਕੁ ਆਓਣਾ ।
