ਇਹਦੇ ਆਲ-ਦੁਆਲੇ ਲੱਗੀਆਂ ਬੋਰਾਂ ਨੇ ।
ਨਹੀਂ ਤੇ ਦੇਸ 'ਚ ਦੱਸੋ ਕਾਹਦੀਆਂ ਥੋੜਾਂ ਨੇ ।
ਲੂੰ ਲੂੰ ਮੇਰਾ ਪੀੜਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਏ,
ਮੇਰੀ ਅੱਖ ਵਿਚ ਅੱਥਰੂ ਲੱਖ ਕਰੋੜਾਂ ਨੇ ।
ਸਮਝ ਨਾ ਆਈ ਸੜਕਾਂ ਸਿੱਧਮ-ਸਿੱਧੀਆਂ ਸੀ,
ਪਰ ਕਿਉਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੰਗੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਟੋਰਾਂ ਨੇ ।
ਸ਼ਹਿਰ ਮੇਰੇ ਚੋਂ ਤੂੰ ਕੀ ਗੰਦ ਮੁਕਾਉਣਾ ਏ,
ਇਹ ਤੇ ਐਵੇਂ ਸੁੱਕੀਆਂ ਤੇਰੀਆਂ ਫੋੜਾਂ ਨੇ ।
ਅਸਮਾਨਾਂ ਵਲ ਐਵੇਂ ਥੁੱਕੀ ਜਾਨਾਂ ਏਂ,
ਦੱਸ ਖ਼ਾਂ ਲੱਗੀਆਂ ਤੈਨੂੰ ਕਿਹੜੀਆਂ ਜੋੜਾਂ ਨੇ ।
ਜੇ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਦੇ ਉੱਤੇ ਸੱਚਾ ਏਂ,
ਦੱਸ ਫੇਰ ਤੈਨੂੰ ਲੱਗਦੀਆਂ ਕਾਹਨੂੰ ਕੌੜਾਂ ਨੇ ।
ਹੁਣ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਨ ਮਰਜ਼ੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ,
ਹੁਣ 'ਅਰਸ਼ਦ' ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਤੇਰੀਆਂ ਡੋਰਾਂ ਨੇ ।
