ਇਉਂ ਨਹੀਂ ਵਿਛੜਾਂਗੀ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲੋਂ
ਕਿਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ
ਰੁੱਖ ਦੀ ਟਾਹਣੀ ਤੋਂ
ਕੋਈ ਜ਼ਰਦ ਪੱਤਾ
ਕਿ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਵਿਛੜਨ ਲੱਗਿਆਂ
ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਚਿਰ ਲਾਵਾਂਗੀ
ਬਹੁਤ ਚਿਰ
ਤੇਰੀ ਚੁੱਪ ਨੂੰ ਮੁਖ਼ਾਤਿਬ ਰਹਾਂਗੀ
ਬਹੁਤ ਚਿਰ
ਤੇਰੇ ਯਖ਼ ਮੌਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਲਗਾਂਗੀ
ਬਹੁਤ ਚਿਰ
ਤੇਰੇ ਨ੍ਹੇਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਟਿਮਟਿਮਾਵਾਂਗੀ
ਭਟਕਾਂਗੀ ਤੇਰੇ ਰਾਹਾਂ ਵਿੱਚ
ਸਾਏ ਵਾਂਗੂੰ
ਉੱਡ ਉੱਡ ਪਏਗੀ ਤੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ
ਧੂੜ ਮੇਰੇ ਝਉਲਿਆਂ ਦੀ
ਖਿੱਲਰੇ ਰਹਿਣਗੇ ਤੇਰੇ ਖ਼ਲਾਅ ਵਿੱਚ
ਮੇਰੇ ਖੰਭ ਜਿਹੇ
ਕਰਾਹੁੰਦੀ ਰਹਾਂਗੀ ਤੇਰੀ ਟਾਹਣੀ 'ਤੇ
ਵਿੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਪੰਖੇਰੂ ਵਾਂਗ
ਕਿ ਬੂੰਦ ਬੂੰਦ ਹੋਵਾਂਗੀ
ਤੇਰੇ ਲਹੂ 'ਚੋਂ ਕਸ਼ੀਦ
ਕਣ ਕਣ ਵਿਛੜਾਂਗੀ
ਤੇਰੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਨਾਲੋਂ
ਲਫਜ਼ ਲਫਜ਼ ਕਾਨੀ 'ਚੋਂ ਕਿਰਾਂਗੀ
ਨਕਸ਼ ਨਕਸ਼ ਚੇਤਿਆਂ 'ਚ ਧੜਕਾਂਗੀ
ਮੈਂ ਵਿਛੜਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ
ਤੇਰੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਤੜਫਾਂਗੀ
ਤੇ ਫੇਰ ਕਿਸੇ ਪਲ
ਤੇਰੇ ਸਾਹਾਂ ਦੇ ਉਹਲੇ ਜਿਹੇ ਕਿਤੇ
ਲੁਕ ਜਾਵਾਂਗੀ
ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਵਿਛੜਨ ਲੱਗਿਆਂ
ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਚਿਰ ਲਾਵਾਂਗੀ....
