ਏਨੀ ਕੁ ਹੈ ਗੁਜ਼ਾਰਿਸ਼ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਮਾਰਿਆਂ ਦੀ ।
ਸਾਡੇ ਫ਼ਲਕ ਨੂੰ ਦੇ ਜਾ ਮੁੱਠੀ ਸਿਤਾਰਿਆਂ ਦੀ ।
ਕਾਲੇ ਹਨੇਰਿਆਂ 'ਤੇ, ਦੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਾ ਛੱਟਾ,
ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੋੜ ਹੈ ਹੁਣ, ਤੇਰੇ ਸਹਾਰਿਆਂ ਦੀ ।
ਆਖੋ ਟਟਹਿਣਿਆਂ ਨੂੰ, ਤਲੀਆਂ 'ਤੇ ਟਿਮਟਿਮਾਵਣ,
ਕੋਈ ਤਾਂ ਲੀਕ ਉਘੜੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿਚਾਰਿਆਂ ਦੀ ।
ਆਈ ਹੈ ਪੌਣ ਲੈ ਕੇ, ਸਾਵਣ ਦਾ ਇਕ ਸੁਨੇਹਾ,
ਤਾਂ ਹੀ ਤਾਂ ਮਹਿਕ ਜਾਗੀ, ਫੁੱਲਾਂ ਕੁਆਰਿਆਂ ਦੀ ।
ਭੁੱਖੇ ਖੜੇ ਨੇ ਲੋਕੀ ਕਦ ਤੋਂ ਉਦ੍ਹੇ ਦਰਾਂ 'ਤੇ,
ਖਿਚੜੀ ਅਜੇ ਹੈ ਪੱਕਦੀ ਨੇਤਾ ਦੇ ਲਾਰਿਆਂ ਦੀ ।
ਗੁਰਬਤ ਅਤੇ ਜਹਾਲਤ, ਬਿਨ ਹੋਰ ਕੀ ਮਿਲੇਗਾ,
ਜਿਸ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਹਕੂਮਤ, ਲੋਕਾਂ ਨਕਾਰਿਆਂ ਦੀ ।
